Wróć   Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4 > Inne > Art & Story Forum > WIP
Przeładuj stronę Archipelag Wysp Północnych - opis

Odpowiedz
Narzędzia wątku Wygląd
Nieprzeczytane 20-05-15, 18:49   #1
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 004
Domyślnie Archipelag Wysp Północnych - opis

Prezentuję opis krainy, którą wymyśliłem na potrzeby swojej fabularnej postaci - berserkera Smutasa.

Archipelag Wysp Północnych



Jest to najbardziej na północ wysunięte miejsce, na którym osiedlili się ludzie. Archipelag Wysp Północnych położony jest na północnym krańcu wielkiego oceanu oblewającego od wschodu kontynent Varantu-Myrtany-Nordmaru. Wyspy leżą daleko na wschód od wielkiego lądu leżącego na północ od Nordmaru, z którego przybyli orkowie. Cały archipelag składa się z ponad 100 wysp, z czego tylko kilkanaście największych jest zamieszkałych. Odwiedzający handlarze mówią o nich: Kraina wulkanów, gejzerów i lodowców. Czasem nazywa się je Wyspami Śnieżnych Trolli lub Zimowym Archipelagiem. Jednak kartografowie na potrzeby map pozostają przy nazwie Archipelag Północnych Wysp.
To, że wyspy te nie są pokryte wieczną zmarzliną zawdzięczają wielkiemu oceanicznemu prądowi, który pcha na północ masy ciepłej wody ogrzewającej ten archipelag. A i tak w trakcie mroźniejszych zim zdarza że wody wokół nich zamarzają pozwalając podróżować pomiędzy nimi suchą nogą. Żegluga wokół wysp jest niebezpieczna nawet latem ze względu na często pojawiające się na oceanie góry lodowe.
Obecną populację archipelagu ocenia się na około 15.000 ludzi.

Opis geograficzny i geologiczny


Większość obszaru wysp zajmują strome pasma górskie pocięte systemem kotlin i dolin. Nielicznie tylko występują obszary o bardziej płaskim usytuowaniu. Wyspiarskie wybrzeża to najczęściej fiordy i stromo opadające do morza skalne zbocza.


Typowe wybrzeże wysp archipelagu

W chwili obecnej na archipelagu naliczono 18 czynnych wulkanów i kilkadziesiąt uznawanych za wygasłe. Ostatnią większą erupcję wulkaniczną odnotowano przeszło 120 lat temu.
Góry pełne są rozbudowanych systemów jaskiniowych, w większości jeszcze nie zbadanych. Licznie tu występują gorące mineralne źródła i gejzery.
Odkryto tu wiele bogatych złóż najróżniejszych bogactwa naturalnych, jednak dostęp do nich jest utrudniony ze względu na mroźny klimat, trudną dostępność i niebezpieczne zwierzęta. Do dziś nie powstały szczegółowe mapy wszystkich wysp. Są na nich rejony wręcz niedostępne dla człowieka.
Na największych z nich można znaleźć też spływające z gór do morza lodowce.

Szata roślinna i świat zwierzęcy


Ze względu na mroźny klimat wegetacja roślinna trwa tam wyłącznie w czasie krótkiego okresu letniego trwającego około trzech miesięcy. Pozostały okres roku to ciągła zima. Na archipelagu można znaleźć wiele endemicznych gatunków i odmian roślin oraz zwierząt (czasami żyjące wyłącznie na jednej wyspie), które dostosowały się do surowego klimatu i znakomicie dają sobie w nim radę.
Przybywający tam z kontynentu zielarze są zachwyceni szybkością wegetacji lokalnych odmian roślin, które w przeciągu krótkiego okresu wegetacji potrafią rosnąc w niebywałym tempie. Natrafiono tam na wiele gatunków o niesamowitych właściwościach leczniczych i odżywczych. Do dziś co jakiś czas zielarze dokonują nowych odkryć opisując kolejne rośliny i ich zastosowania. Podobnie jest ze światem zwierzęcym. Trudno dostępne tereny i głęboko ukryte systemy jaskiniowe są zamieszkałe przez wiele jeszcze nie poznanych gatunków.
Charakterystyczną cechą geologiczną archipelagu są olbrzymie systemy jaskiniowe, w których znajdują się gorące źródła. W tych niespotykanych w innych rejonach świata ekosystemach odkryto wiele gatunków roślin potrafiących obywać się bez słonecznego światła i wegetujących przez cały rok, przez co zapewniają stały dopływ żywności dla lokalnej ludności. Swojego czasu magowie z Vengardu planowali nawet otwarcie specjalistycznej placówki naukowej na archipelagu. Jednak upadek magii pokrzyżował na razie ich plany.


Na wyspach żyje wiele endemicznych gatunków zwierząt

Żyje tam sporo nieznanych gdzie indziej gatunków i ras zwierząt. Zarówno nadających się do gospodarczego odłowu (gigantyczne jelenie, włochate białe nosorożce, mamuty i bizony, zimowe dziki, króliki polarne i wiele innych) jak i niebezpiecznych drapieżników (śnieżne trolle, wilczory, białe lwy i tygrysy, niedźwiedzie polarne i jaskiniowe oraz inne).

Osiedlenie pierwszych ludzi

Historycy spierają się o to kiedy te wyspy zostały zasiedlone. Najprawdopodobniej pierwsi osadnicy pojawili się na nich około 1.500 - 1.200 lat temu, gdy nastąpiło ocieplenie klimatu i możliwość przebycia oceanu była o wiele łatwiejsza. Jednak skąd oni pochodzili nie jest do końca pewne. Nie zachowały się z tamtego okresu żadne zapiski. Badania archeologiczne jakie przeprowadzono na wyspach archipelagu też nie przyniosły wyjaśnień. Możliwe że przybyli z nieznanych obecnie lądów czy krain.
Późniejsze ochłodzenie klimatu odcięło osiadłych tam ludzi od reszty cywilizacji, przez co wykształcili odrębny język, kulturę i obyczaje. Dopiero około 150 lat temu (przy kolejnym ociepleniu klimatu) pojawili się w znanym świecie, najpierw jako łupieżcy napadający na nordmardzkie wybrzeża, potem zaś reszta świata uznała ich za wyspiarskich Nordmarczyków, chociaż oni sami nawet mieszkańców Nordmaru nazywają „południowcami”.


Jedna z wielu wiosek na wyspach

Mieszkańcy archipelagu charakteryzują się jasną karnacją skóry, większość z nich ma włosy jasno blond, rzadziej rudawe lub ciemne. Bardzo wysoki wzrost i nadzwyczaj masywna budowa ciała wyróżniają ich na tle innych populacji. Badacze uważają że te cechy są wynikiem dostosowania się do trudnych warunków bytowania na wyspach.
Dwukrotne próby podbicia wysp, raz za czasów Rhobara I i piętnaście lat potem, przez połączone siły nordmarskich klanów, zakończyły się spektakularnymi klęskami i przyniosły tylko odwetowe najazdy rozsierdzonych wyspiarzy.
Po tych bezskutecznych próbach zaniechano dalszych konfliktów zbrojnych z mieszkańcami archipelagu, zadowalając się zawarciem „wieczystego” pokoju i nawiązaniem stosunków handlowych.

Gospodarka

Na wyspach archipelagu odkryto bogate złoża wielu bogactwa naturalnych. Są one w pewnym stopniu eksploatowane przez mieszkańców. Na intensywniejsze wydobywanie odkrytych tam pokładów soli, żelaza czy złota najczęściej nie pozwala ich trudna dostępność ze względu na klimat lub niebezpieczne zwierzęta. Jednak dokonywanie wydobycie pokrywa potrzeby lokalnej ludności w stopniu wystarczającym na pełną samowystarczalność.
Ze względu na klimat rolnictwo rozwinęło się tam w szczątkowej formie (oprócz całorocznych hodowli niektórych gatunków roślin w podziemnych systemach jaskiniowych). Najczęściej są to sezonowe uprawy szybko rosnących warzyw i ziół. Podstawą wyżywienia są hodowle przystosowanych do niskich temperatur ras bydła i owiec oraz łowiectwo i rybactwo. Dzięki żyjącym tam endemicznym gatunkom pszczół i wielkim obszarom pokrytych wrzosowiskami wielkie znaczenie gospodarcze ma tam sezonowe bartnictwo. Istnieją też gatunki pszczół, które żyją dzięki gatunkom kwitnących (przez cały rok) roślin w systemach jaskiniowych.
Okoliczne wody wręcz kipią życiem i obfitują w wiele gatunków ryb. Rozwinięto metody połowu wielorybów i innych morskich dużych zwierząt. Na brzegach wielu wysp można polować na wielkie stada fok.
Na wyspach archipelagu nadzwyczaj sprawnie rozwinięto szkutnictwo. Okręty, które są tam budowane, mimo swoich niewyszukanych kształtów, znakomicie się nadają do żeglowania po wzburzonych morskich akwenach. Również budowa statków przeznaczonych do połowu dużych morskich stworzeń stoi na bardzo wysokim poziomie technicznym.


Pościg za wielorybem

Podstawowym towarem importowanym na wyspy jest zboże i wino, natomiast eksportuje się stamtąd cenne zwierzęce futra i tłuszcze, solone i wędzone ryby, wiele ziołowych lekarstw, znane ze swojego smaku miody pitne oraz znakomitą broń.

System sprawowania władzy na wyspach

Sami mieszkańcy archipelagu mówią o sobie że „nie mają żadnego króla oprócz prawa”. Teoretycy prawa definiują zaobserwowany tam system sprawowania władzy jako „zorganizowaną anarchię”. Ludność wysp podzielona jest na wiele klanów, których przedstawiciele raz na dwa lata zbierają się i wtedy dokonują ewentualnych zmian w obowiązującym prawie oraz rozwiązują najbardziej nabrzmiałe problemy jakie pojawiły się od czasu poprzedniego zjazdu. Jest to jedyne i najwyższe ciało ustawodawcze jakie tam istnieje. Nie mają króla ani żadnego innego urzędu, który na bieżąco sprawowałby władze nad wszystkimi wyspami.
Sądownictwem oraz rozwiązywaniem pozostałych sporów pomiędzy członkami danego klanu zajmuje się posiadająca największy autorytet starszyzna, której decyzje są ostateczne. Jeżeli spór toczy się pomiędzy członkami dwóch klanów, wtedy rozstrzygany jest na wspólnym spotkaniu przedstawicieli starszyzn obu klanów. W myśl obowiązujących tam zasad takie spotkania trwają aż do skutku – dojścia do porozumienia. W wielowiekowej historii nie wydarzyło się dotąd aby nawet przy najbardziej konfliktowych zajściach nie osiągnięto satysfakcjonującego obie strony porozumienia. Tamtejsze kroniki podają opis najdłużej rozsądzanego sporu pomiędzy dwoma klanami (o prawa do eksploatacji kopalni soli), kiedy to posiedzenie starszyzny trwało nieprzerwanie przez 12 lat (trwanie rozsądzania wstrzymuje wszelkie spory w danym temacie).


Posiedzenie sądu starszyzny

Sprawcy najcięższych przestępstw skazywani są w klanach na banicję. Taki banita nie podlega ochronie żadnego z klanów i może zostać zabity przez każdego napotkanego mieszkańca bez ponoszenia przez niego żadnych konsekwencji. Jeżeli banita popełni ponowne przestępstwo, jest ścigany przez klany aż do skutku – czyli złapania i zamęczenia na torturach. Najpopularniejszymi są „robienie orła” (polega na przywiązaniu ofiary za ręce do dwóch pali, i potem odrąbanie ofierze żeber od kręgosłupa i rozchylenie ich na zewnątrz oraz wyjęcie płuc) oraz „ostatni bieg” (ofierze wycina się pępek i przybija do pala, następnie skazaniec zmuszany jest do obiegania pnia, aż całe jelita owiną się wokół niego). W obu przypadkach tych tortur ofiary odurza się najpierw wywarem z muchomorów, aby za szybko nie umarły od szoku spowodowanego bólem.
Czasem, gdy skazany był wielkim wojownikiem, w drodze łaski za jego wcześniejsze zasługi, pozwala mu się na stoczenie ostatniej walki z jakimś dzikim zwierzęciem (ofiara jednak nie dostaje żadnej broni, co najwyżej może owinąć sobie pięści skórzanymi pasami, z bitymi żelaznymi guzami).

Zwyczaje, kultura i religia


Ze względu na ciężkie warunki bytowania klany nie prowadzą przeciwko sobie wojen, bardziej opłacalna jest współpraca i wymiana handlowa. Jednak nie widzą nic zdrożnego w podejmowaniu łupieżczych wypraw na obszary położone poza archipelagiem, które nazywają „danymi im przez bogów pastwiskami”. Zanim nawiązali bliższe kontakty z Nordmarczykami przez kilka dziesięcioleci siali postrach wzdłuż całego wybrzeża. Pojawienie się sylwetek ich charakterystycznych smoczych łodzi wzbudzało wręcz panikę, bo słynęli z bezwzględności i pogardy śmierci podczas walki.


Okręt wyspiarzy na łupieżczej wyprawie

Najważniejsza dla tubylców jest rodzina. Powstałe w ten sposób klany dbają o interesy swoich członków. Nadmiar agresji rozładowuje się podczas współzawodnictwa w polowaniach i organizowanych najróżniejszych zawodach lub zwyczajowym porywaniu kobiet z innych klanów na małżonki.
Ich zwyczajem też jest, że zanim młodzian zostanie uznany za dorosłego musi wziąć udział w łupieżczej wyprawie lub wykonać samotną wędrówkę po górach w trakcie której ma za zadanie pokonania niebezpiecznego zwierzęcia. Często władcy z innych krain wynajmują wojowników z archipelagu jako zaciężne oddziały. Znane są one ze skuteczności podejmowanych działań wojennych. Szczególnie w łupieniu podbijanych terenów.
Codziennymi normami współżycia kieruje swoisty kodeks honorowy, którego podstawowymi zasadami są: „chcącemu nie dzieje się krzywda” oraz „wolność, własność, sprawiedliwość”.
Nie istnieje tam spójny system religijny. Mieszkańcy wierzą, że siła danego boga zależy od żarliwości jego wyznawców. Jak twierdzą „bóg jednego gorliwego wyznawcy jest silniejszy niż ten czerpiący siłę od stu niedowiarków”. Często przyjmują wyznania pochodzące z innych kultur.
Własną historię zapisują w kronikach oraz spisach legend, którymi zajmują się specjalni opowiadacze sag. Wiele z tych historii rozeszło się po całym świecie gdy zebrał je i opisał w swoich „Pamiętnikach z Krainy Lodu” znany myrtański podróżnik Nifil Wszystkowidzący.


Znany podróżnik Nifil Wszystkowidzący

Skądinąd jednak wiadomo, że istnieją opowieści, które przekazywane są wyłącznie członkom klanu i nikt obcy nie może ich poznać. Uważa się, że opisują one pewne nieodkryte dla reszty świata tajemnice tych wysp.
Mieszkańcy uważają sami siebie za szalenie tolerancyjnych wobec obcych. Każdy przybysz, nawet jak śmiertelnie obrazi tubylca, jest najpierw spokojnie informowany, że takie zachowanie może za sobą nieść przykre konsekwencje. Jednak jeżeli popełni dany czyn drugi raz, cóż, wtedy te konsekwencje po prostu ponosi. Jednak trzeba przyznać, że są nadzwyczaj gościnni. Ich obyczaje nie pozwalają odmówić komukolwiek pomocy na szlaku (oprócz banitów), a jak najlepsze ugoszczenie przybysza ma świadczyć (w ich mniemaniu) o wysokiej kulturze i ważności gospodarza.
Stąd częste narzekania przyjezdnych na wielodniowe pijatyki do jakich byli zmuszani przez gościnnych gospodarzy (niestety mieszkańcy wysp dość specyficznie pojmują pojęcie „ugoszczenia”).
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Odpowiedz


Narzędzia wątku
Wygląd

Zasady postowania
Nie Możesz wysyłać nowe wątki
Nie Możesz wysyłać odpowiedzi
Nie Możesz wysyłać załączniki
Nie Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
UśmieszkiWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Skocz do forum

Podobne wątki
Wątek Autor wątku Forum Odpowiedzi Ostatni post / autor
Ruiny na północ od Silden KlimekPL Dyskusja 3 16-08-12 15:41
Bezimienny - półbogiem Rahnen Myrtana 12 07-02-12 12:22
Smutas i karawana (Północ) Togashi Play By Forum 22 07-05-07 16:52
Pół człowiek- pół bug Gothic Dragon Porady i triki 20 23-02-05 19:24
[G2] Pół ekranu. Jatup Pomoc techniczna 5 01-01-05 23:05


Powered by vBulletin® Version 3.6.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.