Wróć   Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4 > Archolos > Dolne Miasto > Ulica Mistrzów
Przeładuj stronę Wielki Zielnik Roślin Wszelakich [pracownia] (rośliny)

Odpowiedz
Narzędzia wątku Wygląd
Nieprzeczytane 01-08-15, 01:02   #25
 OrtegaX
Modder
 
OrtegaX awatar
 
Zarejestrowany: czerwiec 2015
Skąd: .
Posty: 691
Domyślnie

Smoczy orzech


[Opis]
Orzech ten jest niezwykle rzadkim i niebezpiecznym okazem. Zjedzenie go powoduje wymioty, bóle mięśni i wysoką gorączkę. Dopiero po odpowiednim ugotowaniu w kotle trucizna znika. Wygląda jak dokładnie tak samo jak swój odpowiednik, ale ma dziwny zapach. i jest nieco większy.Na dodatek trzymając go możemy poczuć lekkie pieczenie.

[Występowanie]
Pierwszy egzemplarz znaleziono w Myrtanie w okolicach Silden leżał w woreczku przy zniszczonym wózku dostawczym, pewnie należał do jakiegoś handlarza. Od razu zaczęto przeprowadzać nad nim badania. Następnie przeszukiwano cały kontynent i jak się okazało niewielka ilość orzechów rośnie na pustyni Varant.

[Zastosowanie]
Alchemicy szybko wybadali, że orzech zawiera w sobie truciznę. Jednak zajęło im trochę czasu aż zdołali ją usunąć. Wystarczyło zwykłe przegotowanie w kotle. Badacze zaprosili testera roślin do siebie, aby przetestował owoc. Ku zdziwieniu wszystkich człowiek zamienił się w małego smoka.

[Ciekawostki]
Odkrywszy efekt rośliny, natychmiast wysłano ekspedycję na Varant aby bronić upraw rośliny przed niechcianymi gośćmi.
Nazwa pochodzi od efektu.
__________________
.

Ostatnio edytowane przez OrtegaX : 11-08-15 o 23:57.
RPG
OrtegaX jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 01-08-15, 01:16   #26
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 004
Domyślnie Zapominajki

Zapominajki



Opis:
Jak dotąd okazy Zapominajki znajdowano wyłącznie na Archolos, uważa się więc, że rośnie tylko tutaj. Trafić na nią można w wilgotnych lasach charakterystycznych dla tutejszego ciepłego klimatu. Próby przeniesienia rośliny na inne wyspy nie dały pozytywnych efektów. Jeszcze nie poznano przyczyn dlaczego występuje ona tylko na tej jednej wyspie.
Zapominajka ma postać niewysokich kwiatów (na długość dłoni) o cienkich żółtych łodygach i półprzezroczystych błękitnych płatkach. Łodygi wyrastają prosto z ziemi, bez źdźbeł. Zauważono, że pod jej korzeniami zawsze znajdują się kawałki spróchniałego drewna (prawie zawsze jest to drewno morwy lub pigwy), więc uważa się ją za pasożyta, który żywi się rozpadem innych roślin. Najczęściej rośnie pojedynczo, bardzo rzadko w niewielkich kępach. Kwitnie wyłącznie w nocy przy pełni księżyca. Za dnia kwiaty zamykają się, łodygi wiotczeją i kładą na ziemi. Podejrzewa się, że zapylają ją niektóre gatunki ciem.

Właściwości:
Roślina uważana za jedną z bardziej niebezpiecznych roślin, jakie rosną na Archolos. W momencie kwitnienia spomiędzy jej płatków wysypuje się unoszący się w powietrzu, bezwonny, lekko świecący kwiatowy pyłek o białym kolorze.
Pyłek ten ma bardzo silne właściwości amnezyjne. Lekkie powąchanie kwitnącej Zapominajki powoduje utratę pamięci na okres od dwóch do trzech godzin. Po tym czasie objawy mijają bez żadnych zauważalnych skutków ubocznych.
Amnezja jest bardzo głęboka, cofa wąchającego do poziomu trzy-czterolatka. W czasie trwania utraty pamięci ofiara, która zachowuje się jak małe dziecko, może łatwo stać się ofiarą dzikich zwierząt lub innych czyhających w lesie niebezpieczeństw. Nie znaleziono antidotum na jej działanie.
Należy na nią bardzo uważać, bo wciągnięcie większej ilości pyłku przedłuża czas trwania objawów nawet na kilka dni. Znany jest przypadek łowcy, który pechowo położył się spać obok kępy tych kwiatów i wdychał pyłek przez całą noc. Przez dwanaście kolejnych lat (aż do jego śmierci na skutek nieumyślnego utopienia się w studni) objawy utraty pamięci nie ustąpiły. Odnotowano też są przypadki lżejszych zatruć, które trwały od kilku tygodni do kilku miesięcy.
W kronikach odnotowano przypadek, gdy w czasach pradziadka Rhobara I wysłano ekspedycję badawczo-wojskową na zbadanie zalesionych terenów Archolos i cały oddział uległ wpływowi tych kwiatów. Gdy po kilku dniach główną grupę odnalazły oddziały pozostawione na brzegu wyspy, ocalałych była raptem połowa, do tego zachowujących się jak grupa rozkapryszonych dzieci. Z tego powodu przez kilka lat wstrzymano napływ osadników na wyspę, do czasu wyjaśnienia tego zajścia.
Nie zauważono aby pyłek działał na zwierzęta. Uważa się, że ma on wpływ tylko na inteligentne istoty.
Pozostałe jej części, czyli same kwiaty, łodygi i korzenie nie mają żadnych pożytecznych właściwości.
Na szczęście roślina ta nie występuje zbyt często, bo uniemożliwiłaby nocną eksplorację lasów podczas pełni. Jej rozrostowi zapobiega to, że jest pożerana przez pewien gatunek ślimaka, co powstrzymuje szybkie rozrastanie się zapominajek.

Zastosowania:
Nie znaleziono żadnego pożytecznego wykorzystania dla pyłku kwiatowego Zapominajki. Jedynym jego zastosowaniem jest używanie go do produkcji eliksiru niepamięci, który permanentnie i na trwałe pozbawia pijącego ostatnio wyuczonych umiejętności. Próby wykorzystywania pyłku do zapominania o przykrych wspomnieniach nie znalazły pozytywnego efektu, ponieważ po ustąpieniu amnezji pamięć zawsze wraca.

Uwagi:
Handlować eliksirem z pyłku zapominajek mogą tylko koncesjonowane pracownie alchemiczne. Wolny obrót jest zakazany.
Wiadomo że wywiady i tajne służby posługują się czasem tym eliksirem aby po ewentualnym złapaniu agenta mógł on pozbawić się z pamięci istotnych informacji.
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)

Ostatnio edytowane przez Smutas : 01-08-15 o 02:24.
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 01-08-15, 19:33   #27
GaroK
Polna Bestia
 
GaroK awatar
 
Zarejestrowany: październik 2013
Posty: 110
Domyślnie Szalej Druida

Szalej Druida




Opis:
Szalej druida jest grzybem o dziwnym wyglądzie, w odceniach koloru bązowego. Ma nijaki zapach, chociaż czasem może zacząć szybko gnić.


Występowanie:
Spotkać te grzyby można głównie w lasach, rosną przeważnie w ciemnym miejscu, znacznie rzadziej można je spotkać na słońcu, lecz potrzebny im wtedy dostęp do większej wody(na przykład nad rzeką).

Zastosowanie/Działanie:
Grzyby te wpływają na pracę mózgu, po zjedzeniu umysł intensywniej pracuje, poprawia koncentracje i działa uspokajająco. Można z tego sporządzić "Napój Samouczka", jednak grzyb do tego musi być bardzo dojrzały, prawie że stary. Może być też składnikiem Mikstury Many(zarówno stałą jak i uzupełniającą ubytki). Należy przechowywać w ciemnym i wilgotnym miejscu.

Ostatnio edytowane przez GaroK : 08-08-15 o 16:56.
RPG
GaroK jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 06-08-15, 04:41   #28
 Freshyy
Golem
 
Zarejestrowany: luty 2015
Skąd: One Time "Captain Kutchie Pelaez" Was In The Hospital For Kidney Stones And Was Labeled A Combative
Posty: 965
Post Boski Kwiat

Boski Kwiat
images (1).jpg

Opis:
Boski Kwiat to roślina cebulkowa. Została stworzona przez samego Adanosa, który postarał się, by kwiatek ten został ukryty przed ludzką ciekawością. Boski Kwiat przejawia niezwykłe zdolności magiczne, jest też bardzo przydatny podczas warzenia mikstur. Można z niego zrobić jakąkolwiek miksturę: esencję leczniczą, miksturę odnawiającą manę, czy kondycję. Jednakże, wywar z tej rośliny będzie silniejszy niż inne mikstury (np. gdy zwykła mikstura lecznicza dodaje +50 do PŻ, to on będzie dodawać +100). Jego płatki są kolorowe, co też świadczy o jego niezwykłości. Kwiatek jest malutki, rzadko kiedy sięga 10 cm, co również sprawia, że trudno go znaleźć i wyłapać wśród traw, czy tym bardziej śniegu. Kwiat pachnie jak morska bryza, co pewnie jest odniesieniem do domeny jego stworzyciela. Pod względem budowy, jest identyczny do róży.

Występowanie:
Niegdyś znajdował się on na pustkowiach Nordmaru. Gdy znalazł go pewien myrtański, zły alchemik, próbował go użyć do swych niecnych planów. Adanos zesłał więc na niego śmierć. Nie wiadomo, gdzie obecnie znajduje się Boski Kwiat. Wielu alchemików i zielarzy wyruszało na poszukiwania tej świętej rośliny, ale każdy z nich znikał w niewyjaśnionych okolicznościach.

Wysokość:
Boski Kwiat jest niezwykle malutki. Rzadko kiedy sięga 10 cm, co skutecznie utrudnia jego poszukiwania i sprawia, że wielu może go przeoczyć.

Termin kwitnięcia:
Według legend, Boski Kwiat zaczął kwitnąć od razu po stworzeniu. Od tamtego momentu, nigdy nie zdechnie, dopóki nie zostanie użyty podczas warzenia mikstury. Po tym, znowu zakwitnie w losowym miejscu.

Kolor kwiatu:
Łodyga tej rośliny jest zielona, lecz jej płatki są kolorowe. Często dany płatek "zamienia" się kolorem z innym.

Stanowisko:
Boski Kwiat przyjmuje się w każdym środowisku ze względu na swe boskie pochodzenie.

Mrozoodporność:
Jako iż roślina ta jest święta, wytrzyma ona każdą temperaturę. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy roślina zostaje zamrożona.

Choroby i szkodniki:
Boski Kwiat jest odporny na wszelkie choroby i szkodniki, w tym mszyce, ślimaki, czy szop pracze.

Zastosowanie:
Boski Kwiat ma wysokie zastosowanie w alchemii. Doświadczeni alchemicy mogą uwarzyć z tej rośliny każdy typ mikstury, silniejszy od "siostrzanych" wywarów.
__________________
01010100
RPG
Freshyy jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 07-08-15, 12:41   #29
Sauveur
Krwiopijca
 
Sauveur awatar
 
Zarejestrowany: lipiec 2015
Posty: 23
Domyślnie

Jaszczurze ziele



Opis:
Podziemne rozgałęzione kłącze pokryte jest łuskowatymi liśćmi. Nad powierzchnię ziemi wyrasta jedynie krótkotrwały pęd kwiatonośny. Jest on zielony, okryty skrętoległymi, bladymi łuskami i ma wysokość do jednej stopy. Kwiaty są szorstkie, zielone, grzbieciste, zebrane w gęstym, nierozgałęzionym gronie wyrastającym nad powierzchnię ziemi. Mają owłosiony, intensywnie zielony kielich o długości przeszło piętnastu milimetrów i dwuwargową, niewiele dłuższą od kielicha koronę. Pylniki są nieco owłosione. Umieszczone w glebie liście są białawe i łuskowatego kształtu.

Właściwości: Swą nazwę zawdzięcza skutkom, które wywołuje po zjedzeniu. Na ciele pojawiają się zielonkawe ślady, wywołane gniciem zniszczonym tkanek. Zmiany rozprzestrzeniają się, pokrywając się łuskami przypominającymi skórę jaszczura. Substancje zawarte w roślinie doprowadzają do rozpadu ciała, które pęka i gnije. Roślina jest bardzo silnym środkiem odurzającym.

Zastosowania: Na chwilę obecną brak - wszyscy obawiają się tej rośliny, przeto jej nie badają. Jeno uzależnieni desperaci ją konsumują.

Efekty zażycia: Widzisz dźwięki i słyszysz kolory, urojenia i halucynacje wzrokowe, podniecenie, zwiększona energia, odporność na zmęczenie, sen i ból, brak apetytu, euforia.

Efekty uboczne: Problemy z erekcją, apatia, swędzenie, pieczenie skóry, oszołomienie i dezorientacja, lękliwość, zaniki pamięci, brak koordynacji ruchu, paranoja, zanik zainteresowań, strach przed szaleństwem lub śmiercią, rozpacz, obniżenie sprawności intelektualnej, mania prześladowcza.

Uwagi: Rośnie tylko na glebie użyźnionej nawozem z odchodów jaszczurów. Jest odporna na mróz. Roślinożercy omijają ją szerokim łukiem.

Ostatnio edytowane przez Sauveur : 07-08-15 o 16:20. Powód: za dużo chcesz wiedzieć
RPG
Sauveur jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 11-08-15, 23:32   #30
Bezimienny 1998
Czarny Goblin
 
Bezimienny 1998 awatar
 
Zarejestrowany: styczeń 2015
Skąd: Chociebórz
Posty: 150
Domyślnie

Górski Aloes




Opis
:Górski Aloes pojawił się na świecie po wymarciu dinozaurów, przystosował się do górskiego klimatu.Roślina jest niska i szeroka, ma kolce na listkach i jest trująca dla człowieka ale nie dla zwierząt. Nie wielu poświęciło życie żeby zerwać tą roślinę.Pierwszy człowiek który znalazł ową roślinę i zrobił z niego pierwszy na świecie lek na różnorakie choroby został szanowanym alchemikiem ,zielarzem i lekarzem.Roślina mimo tego że jest trująca po spożyciu to okłady z niej mają właściwości lecznicze i potrafią zrobić cuda żeby wyleczyć otwarte rany

Występowanie:Rośnie tylko na skałach wysoko w górach. Jest to rzadki gatunek.Górski aloes jest przystosowany do zimnych klimatów ale nie może rosnąć przykryty śniegiem wtedy owa roślina już nigdy więcej nie urośnie ponieważ jego kożeń obumrze.

Zastosowanie:Roślinę można zastosować jako okład na otwartą ranę. Jest bardzo skuteczny mimo zapachu.Można także wykorzystać ją do ważenia różnych wywarów leczniczych na wszelakie choroby.Tego leku na świecie jest nie wiele ponieważ nie ma dostaw aloesu i lek z niego jest bardzo drogi.

Efekty uboczne po zjedzeniu:Skóra robi się coraz ciemniejsza i szorstka,zawroty głowy, opuchnięcie całego ciała.W mniejszości przypadkach nagła śmierć po zjedzeniu rośliny zaraz po zerwaniu.Nie można spożywać go doustnie

Termin kwitnięcia:Owy kwiat kwitnie pózną wiosną aż do końca jesieni.Po upłynięciu tego czasu roślina traci swoje właściwości lecznicze i zamienia się w wielką bombę smrodu

Mrozoodporność:Kwiat wytrzymuje tylko do -60 stopni,po niższej temperaturze zwiędnieje

Ostatnio edytowane przez Bezimienny 1998 : 17-08-15 o 22:34.
RPG
Bezimienny 1998 jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 13-08-15, 15:22   #31
 Słodka Velaya
Kąsacz
 
Słodka Velaya awatar
 
Zarejestrowany: sierpień 2015
Skąd: I tak za daleko :)
Posty: 342
Domyślnie




Nazwa: Occidere Consopitus

Występowanie: Mroczne puszcze i podmokłe tereny, gdzie można spotkać duże zwierzęta.

Opis: Swym wyglądem prawie w ogóle nie różni się od drzew rosnących obok.
Tylko najbardziej spostrzegawczy zielarz potrafi dostrzec różnicę: gałęzie drzewa praktycznie niepostrzeżenie ciągle się poruszają. Roślina ta nie posiada jednego, głównego pnia. Są to dziesiątki splecionych ze sobą konarów, tworzących zbitą masę. Funkcję korzeni pełni to, co akurat ma kontakt z ziemią, pobierając potrzebne sole mineralne. Przez ciągłe zmiany położenia drzewo może poruszyć się nawet o kilka metrów miesięcznie.
Pąki kwiatowe wypuszcza raz na rok. Nie tworzą kwiatostanów. Są to pojedyncze okazy, zazwyczaj liczące do dwudziestu kwiatów. Dopiero po upływie tygodnia, wraz ze świtem rozwijają się czarne płatki, kształtem przypominające trójkąty zaokrąglone z wewnętrznej strony. Zobaczyć je można tylko przez krótki okres czasu, opadają bowiem tuż po zachodzie słońca tego samego dnia, zostawiając na drzewie jedynie maleńkie, białe, kuliste owoce.
Drzewo nigdy nie wytwarza liści. Nie potrzebuje do życia promieni słonecznych, a tlen pobiera przez zakończenia gałązek.
Jego kora jest chropowata, w kolorze ciemnoszarym. Niejednokrotnie jej ostre fragmenty powodują rany, przez które przedostaje się trucizna. Dlatego zakazane jest zbliżanie się do tego drzewa. Niestety niewielu wie o zagrożeniu, jakie stanowi samo przebywanie w jego obecności.
Roślina żywi się żywymi zwierzętami. Zwabia je słodkim zapachem wydzielanym przez żywicę spływającą obficie po korze. Ma ona silne właściwości usypiające, co powoduje utratę przytomności kilka sekund po wzięciu jej do ust lub przedostaniu się przez otwarte zranienie. Nieświadomą ofiarę powoli oplatają korzenie. Kiedy już znajdzie się w śmiertelnym uścisku, żywica przestaje działać i zwierzę budzi się. Pod wpływem ataku paniki akcja serca przyspiesza, a serce coraz szybciej pompuje krew. W tym momencie drzewo wbija gałęzie w tętnice, łatwiej pobierając ciecz wraz z substancjami potrzebnymi jej do przeżycia, które następnie oddziela od płynów. Martwe już ciało wypuszcza z uścisku, a zdobyte pożywienie magazynuje, czekając na kolejne zwierzę lub - nierzadko - człowieka.
Roślina dorasta do czterech łokci wysokości, chociaż zdarzały się spore odstępstwa od tej reguły. Największe drzewo miało około siedmiu łokci, przez co zasięg jego gałęzi był niezwykle wysoki, co z kolei stanowiło ogromne zagrożenie dla polujących w pobliżu ludzi.

Właściwości i zastosowanie:
-> Ostra kora zawiera truciznę, która nawet u potężnych mężczyzn powoduje zaburzenia wzroku, słuchu, węchu, a w skrajnych przypadkach paraliż kończyn.
Używana do wyrobu grotów strzał. Niestety wielu znakomitych kowali zmarło podczas obrabiania jej, przez niezbyt ostrożne obchodzenie się z nią.
-> Żywica po spożyciu ma właściwości usypiające. Po przebudzeniu może wystąpić trwałe uszkodzenie mózgu, objawiające się częstymi nawrotami bólów głowy.
Roztopionej używa się w napojach, w celu otrucia wroga.
-> Owoce drzewa po spożyciu powodują halucynacje i tzw. "odlot", dzięki czemu są popularne wśród ludzi chcących się zabawić. Oczywiście pod warunkiem, że tak lekkomyślna osoba przeżyje bliskie spotkanie z drzewem.
-> Płatki kwiatów to jedyny fragment drzewa, który znajduje pozytywne zastosowanie w zielarstwie. Wysuszone zalewa się wrzątkiem, zostawiając na kilka minut, aż woda zabarwi się na intensywnie czarny kolor. Następnie napar chłodzi się i polewa rany, które w zależności od wielkości goją się od jednej do dwudziestu czterech godzin.
__________________
"Kobiety z natury są aniołami.
Dopiero kiedy połamie im skrzydła, zaczynają latać na miotle"

Ostatnio edytowane przez Słodka Velaya : 13-08-15 o 15:31.
RPG
Słodka Velaya jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-08-15, 13:38   #32
Shrike
Malkontent
 
Shrike awatar
 
Zarejestrowany: listopad 2009
Skąd: Lublin
Posty: 664
Domyślnie

Tarczownik wspaniały


Opis:

Tarczownik to potężne drzewo liściaste, jest największą rośliną występującą w Archolos. Jego obwód jest tak wielki, że już przy okazie średnich rozmiarów, dziesięciu dużych mężczyzn łapiących się za ręce nie byłoby w stanie objąć całego pnia. Dorosłe drzewo wysokością znacznie przewyższa wszystkie najwyższe budowle, jakie jest w stanie wybudować człowiek. Niektóre okazy są takie ogromne, że widoczne z dużych odległości stanowią punkt orientacyjny dla wędrowców. Jest to też prawdopodobnie najstarsze drzewo, niektóre legendy głoszą, że ten gatunek drzewa został stworzony przez bogów jako jedna z pierwszych roślin, a najstarsze okazy pamiętają tworzenie świata. W budowie rośliny wyraźnie dominuje główny pień, od którego odchodzą mniejsze gałęzie, stosunkowo długie jednak znacznie węższe od pnia głównego, od tych gałęzi odchodzą jeszcze mniejsze gałęzie, co powoduje, że korona drzewa jest gęsta i osiąga duże rozmiar, mozaika liści sprawia wrażenie niemal zbitej ściany. Kora drzewa przyjmuje odcienie od jasnego brązu do ciemnego, jest twarda i nie odpada od drzewa, jak ma to miejsce na przykład u sosny. System korzeniowy jest bardzo rozbudowany i sięga głęboko w głąb ziemi. Liście są proste, lancetowate eliptyczne lub jajowate, o brzegu liścia falistym. Są to liście długoogonkowe. Charakterystyczną cechą drzewa jest to, że nie zrzuca ono liści na zimę! Podczas ochłodzeń związanych z nadejściem zimy, w liściach rozkłada się zielony barwnik, przechodząc w barwnik o barwie czarnej. Kwiaty są małe, zebrane w baldachowate kwiatostany, płatki mają małe i białe, zazwyczaj w liczbie 4-6 w jednym kwiecie. Wysoko ponad płatki wystają narządy służące do zapylania, co ułatwia ten proces owadom. Pod kwiatami występują małe cienkie, prawie przezroczyste listki. Owoce są niewielkie, mają formę białych kulek, są gorzkie i nie nadają się do spożycia. Drzewo to rośnie bardzo powoli, czego skutkiem jest bardzo ścisły układ tkanek w jego pniu. Powoduje to, że jego drewno jest bardzo twarde, wytrzymałe i przy tym elastyczne.


Liść tarczownika zimą


Występowanie:

Tarczownik jest bardzo rzadką rośliną, występuje tylko w wielkich dzikich lasach i wysokich górach, ze względu na swoją wartość przemysłową zostało już niewiele tych roślin. Występuje w Archolos, lasach Myrtany i Nordmaru a także na wyspach południowych. Ze starych pism wynika też, że kiedyś rósł na wyspie Khorinis, jednak ostatnie rosnące drzewo zostało tam prawdopodobnie wycięte setki lat temu.

Zastosowanie:

Mocne drewno Tarczownika znalazło zastosowanie przy produkcji niezwykle wytrzymałych i lekkich tarcz, przez niektórych wojowników chwalonych znacznie bardziej niż cięższe metalowe odpowiedniki, najprawdopodobniej od tego pochodzi nazwa rośliny. Drewno pochodzące od Tarczownika ma też zastosowanie w budownictwie i w przemyśle stoczniowym. Z kwiatów Tarczownika można robić napar o właściwościach przeczyszczających, stosowany przy zatruciach.

Ciekawostki:

Istnieją teorie, że w pradawnych czasach, drzewa były miejscem kultu dawnych ludów, jako symbol życia i potęgi natury.
Prawdopodobnie drzewo w Tooshoo na wyspie Argaan jest przedstawicielem tego gatunku, jednak z powodu nietypowej morfologii i znacznego wyeksploatowania drzewa przez magów, nie da się określić czy to czysty Tarczownik czy może jego specyficzna odmiana.
__________________
"Somewhere, something incredible is waiting to be known"

Ostatnio edytowane przez Shrike : 15-08-15 o 14:39.
RPG
Shrike jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-08-15, 18:05   #33
Zręczny
 
 
Zarejestrowany: lipiec 2011
Posty: 2 814
Domyślnie

Dziewiczy kwiat




Kwiatki przedstawione na rysunku nieznanej osoby.


Opis:

Wyglądem przypomina kwiat stokrotki, jednakże są widoczne u niego jasnofioletowe listki. Rośnie być może na szóstą część łokcia i jest delikatną roślinką, której szkodzi silniejszy podmuch wiatru. Rośnie zazwyczaj w towarzystwie innych kwiatów z tego gatunku. Znany jest on ze słodkiego, przyjemnego zapachu przywodzącego na myśl słodkie, soczyste owoce.

Występowanie:
Kwiat porasta wszelkie doliny i ogródki mieszczan z wyspy Archolos. Nie należy do roślin cieniolubnych, toteż nie jest wybredny co do miejsca występowania i gdzieniegdzie spotyka się takie kwiatki również w miejscach mniej spodziewanych, takich jak łąki czy niewielkie wzgórza i pastwiska okolicznych farmerów, którzy w pełni je szanują i w razie potrzeby przenoszą swoje pastwiska na inne tereny - bowiem istnieje przekonanie, że niszcząc kwiaty, lub pozostawiając je owcom, sam Adanos się gniewa i krze farmerów klęską nieurodzaju w polu. Nie udowodniono jeszcze prawdziwości tych przekonań i nie wielu ma zamiar to sprawdzać - "lepiej nie ściągać na siebie niełaskę boga harmonii i równowagi!", zdają się mówić chłopi.

Legenda o dziewicach i kwiecie:
Krąży wśród ludzi legenda o dwóch niewidzialnych dziewkach, które to chodziły po różnych dolinach Archolos i ogródkach, i sadziły dwa różne kwiaty, by świat napełnił się dobrymi uczuciami. Jedna z nich nazywała się Miłość, druga zaś Melancholia. Pewnego razu sam syn Beliara zszedł na ziemię, by porwać owe dziewice. Siostry sprzeciwiły mu się i połączyły swoje siły do odesłania potwora z powrotem do ojca. Gdy bestia wróciła do swojego "tatusia", dziewczyny postanowiły nigdy w życiu się nie opuścić, a znakiem tego było połączenie dwóch kwiatów w jeden - kwiat dziewiczy. Właśnie tej nie do końca prawdziwej historii kwiat zawdzięcza swoją nazwę.

Zastosowanie:
Kwiat ma zastosowanie przede wszystkim ozdobne i lecznicze. Stawia się go często na parapetach domów, czy sadzi w przydomowych ogródkach. Można zrobić też z niego specjalne, silne krople na poprawę wzroku. Z każdego kwiatu przed użyciem wysypuje się około sto nasion, z czego większość staje się nowymi kwiatami, więc kwiaty zawsze będą przynosiły zysk - transportuje się je statkami do innych państw i wysp.

Ostatnio edytowane przez Zręczny : 15-08-15 o 18:26.
RPG
Zręczny jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-08-15, 20:31   #34
Pistacio
Kąsacz
 
Zarejestrowany: kwiecień 2014
Skąd: Tak
Posty: 363
Domyślnie

RZEPA



OPIS:
Rzepa jest znana wszystkim od pokoleń, a szczególnie farmerom, którzy ową roślinę uprawiają na swoich polach. Jest to warzywo nadające się do jedzenia oraz produkt zdatny do handlu na targowisku. Choć złota jakie dostanie handlarz za ową roślinę jest tyle co kot napłakał, Rzepa cieszy się wielkim szacunkiem ze strony rolników, a mało tego - powstał podobno Kult wyznawców Rzepy. Ma to swoje podstawy w pewnej tajemniczej opowieści, którą przywiózł ze sobą do Myrtany niejaki Vino. Wielu ludzi rewelację Vino biorą za zwykłe bajędy, za wymysł styranego przez życie alkoholika i robola bez wykształcenia, który urodził się po to, by umrzeć w polu wśród zboża, rzepy i chwastów przy lejącym się z nieba żarze. Vino jednak zarzekał się na wszelkie bóstwa, że to co opowiada jest prawdą.


WYGLĄD:
Rzepa składa się z korzenia, który wytwarza ostry smak jak rzodkiewka. W dolnej warstwie korzeń jest biały, a im wyżej tym kolor jest ciemniejszy. Dalej jest wznosząca się łodyga, zielonego koloru liście oraz drobny kwiat o kolorze złocistożółtym.

ZASTOSOWANIE:
Rzepa naturalnie uprawiana jest, by mieć co do gara włożyć oraz, by trochę zarobić za nią na targu. Alchemicy używają rzepę do mikstur leczniczych wspomagających układ moczowy. Rzepa wykorzystywana jest również w kosmetyce jako odżywka dla włosów baby, co to jest niezadowolona ze swoich tłustych kudłów.

LEGENDA O RZEPIE Z KHORINIS:
Jak więc brzmiała owa opowieść? Trzeba się przenieść do Khorinis na jedną z tamtejszych farm usadowionych niedaleko murów miasta, gdzie stacjonowali w tamtejszym czasie Królewscy Paladyni z Lordem Hagenem na czele. Vino pracował na owej farmie u niejakiego Lobarta, trochę zrzędzącego ale uczciwego człowieka. Pewnego słonecznego dnia na farmę przybył nieznajomy mężczyzna w obdartych łachmanach, który szukał pracy. Lobart po krótkiej rozmowie zaproponował przybyszowi zerwanie rzepy z pobliskiego poletka koło stodoły. Robota była ciężka, bowiem rzepy solidnie obrodziło, a w dodatku żar lał się z nieba. Bezimienny bez słowa protestu zgodził się na harówkę i sam zerwał całą rzepę. Następnie pomógł również innym chłopom pracującym w polu oraz wkupił się w łaski małżonki Lobarta. Co najdziwniejsze, mężczyzna po wszystkim nie wziął ani sztuki złota. Odkupił za to po cenie od Lobarta znoszony strój roboczy i ruszył do miasta. W późniejszym czasie zjawił się jeszcze kilka razy, ale już nie w łachmanach, lecz solidnych i drogich pancerzach. Wciąż jednak służył pomocą jak na przykład przy pozbyciu się polnych bestii czy przyniesieniu mikstury uzdrawiającej dla żony Lobarta. Dla Vino i pozostałych rolników Bezimienny stał się prawdziwym symbolem szlachetności.

Najciekawsze miało się jednak stać tuż po wypłynięciu statku Paladynów z portu Khorinis. Otóż według relacji Vino, w miejscu gdzie rosła rzepa wyrwana przez Bezimiennego, wyrósł Szczaw Królewski i to w ilości dwóch tuzinów! Od tamtej pory na farmę Lobarta zaczęły schodzić się pielgrzymki z miasta, bowiem ogłoszone zostało, że stał się prawdziwy cud za sprawą Innosa. Od tamtej pory Vino, Lobart i pozostali uznali Bezimiennego przybysza za prawdziwy dar boski i sługę najwyższego pana.

Taką oto opowieść usłyszeli myrtańczycy z ust Vino. Jedni wierzyli na słowo, inni pukali się w czoło. W każdym bądź razie realności owego wydarzenia nie potwierdził nikt prócz samego rolnika. Trzeba też zaznaczyć, że w momencie opowiadania Vino był pijany... Mimo wszystko Rzepa stała się symbolem pokory, ciężkiej pracy, szlachetności, a wśród kultu Rzepy, została określona jako Boskie warzywo.

Ostatnio edytowane przez Pistacio : 15-08-15 o 20:58.
RPG
Pistacio jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-08-15, 21:22   #35
 GPP4
Sąsiad Przemka
 
GPP4 awatar
 
Zarejestrowany: lipiec 2008
Skąd: R'lyeh
Posty: 2 461
Domyślnie

Pleśniowiec jaskiniowy



Opis
Pleśniowiec jaskiniowy, szerzej znany pod nazwą "gnilniak", to niezwykle rzadki gatunek grzyba, rosnący wyłącznie na terenie myrtańskich gór. Rozpoznawalny dzięki charakterystycznym owocnikom, przypominającym niewielkie (do 10 cm wysokości), postrzępione krzaczki; posiada bardzo rozbudowaną grzybnię, której długość niejednokrotnie dochodzi nawet do kilkunastu metrów. Owocniki najczęściej przybierają niebieskawą lub srebrną barwę, jednakże zarejestrowane zostały także odmiany o kolorze zielonkawym i śnieżnobiałym. Grzyb wykazuje właściwości fluorescencyjne (świeci w ciemności), barwa światła zależna jest od koloru danego osobnika. Swą drugą nazwę zawdzięcza wydzielanemu zapachowi, który na myśl przywodzi silny odór zwłok, będących w stanie zaawansowanego rozkładu. W wyniku jakiegokolwiek bezpośredniego kontaktu, np. dotyku, owocnik po paru sekundach eksploduje, pozostawiając po sobie chmurę duszącego gazu i jeszcze bardziej intensywny smród.

Występowanie
Wszelkiego rodzaju górskie jaskinie, kopalnie i sztolnie, wyłącznie na terenie Myrtany, albowiem suche klimaty Varantu i Nordmaru są dla niego zabójcze. Wedle relacji odkrywców, spotykany na głębokości 200 m p.p.m. i niższych.

Zagrożenie
Wspólne badania zielarzy i alchemików nad tym gatunkiem doprowadziły do fascynującego odkrycia. Okazało się bowiem, że chmura, która wydobywa się z gnilniaka po wybuchu, wypełniona jest jego zarodnikami. Przy wdechu dostają się do organizmu istoty, która naruszyła owocnik, i osadzają na jej płucach. Następstwa tej sytuacji to astmatyczny kaszel i trudności z oddychaniem, natomiast po około godzinie czasu ofiara mdleje z powodu zbyt małej ilości dostarczanego powietrza. Do śmierci dochodzi w ciągu kolejnych kilku godzin na skutek uduszenia. Poprzez ten bestialski sposób grzyb rozmnaża się i zapewnia zarodnikom pokarm, konieczny do tego, aby urosły. Z tego powodu wszyscy poszukiwacze przygód, a także górnicy, w przypadku napotkania pleśniowca jaskiniowego, pod żadnym pozorem nie mogą się do niego zbliżać.

Zastosowanie
Jak dotąd, dla gnilniaka nie znaleziono zbyt wielu sensownych zastosowań. Drobne próbki owocników próbowano wykorzystać do produkcji nowych źródeł światła, lecz niemożliwy do pozbycia się odór zniwelował te plany. Z grzybni możliwe jest otrzymanie silnej trucizny, jednakże spore koszty jej wydobywania (głęboko wrośnięta w skalne ściany) i niebezpieczeństwo z tym związane zmuszają do sięgania po inne, łatwiej dostępne składniki.

Ciekawostki
  • Niektórzy naukowcy prowadzą intensywne badania nad tym gatunkiem, starając się dojść do tego, czy możliwym jest zerwanie całego owocnika grzyba bez wywoływania eksplozji. Twierdzą, że ta właściwość pleśniowca przydałaby się w bitwach; wystarczyłoby podczepić go do pocisku i posłać we wrogą armię, wyniszczając ich trującym obłokiem.
  • Relacje poszczególnych świadków traktują o tym, jakoby samo przebywanie w pobliżu gnilniaka wywoływało dziwne skutki. Często mówi się o uczuciu niepokoju, przywidzeniach czy nawet halucynacjach po natrafieniu na grzyb. Pogłoski te wzmogły się po pewnym incydencie, gdy w myrtańskiej kopalni jeden z górników wymordował pozostałych pracowników, a po wszystkim popełnił samobójstwo. Takowe właściwości pleśniowca nie są jednakże potwierdzone.
__________________
"Żadna dziewica nie smakuje tak jak dwie dziewice".
- Smok

Ostatnio edytowane przez GPP4 : 17-08-15 o 19:13.
RPG
GPP4 jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 18-08-15, 12:34   #36
 Bragomir
Patron Repasaży
 
Bragomir awatar
 
Zarejestrowany: styczeń 2012
Skąd: Stór sprunga í jörðinni, einhvers staðar í miðjum Íslandi
Posty: 1 921
Domyślnie

Pleśniohubka
(Hubiak pospolity)


Opis
Pleśniohubka to grzyb (nazywany także hubiakiem pospolitym). Jest on bardzo częstym widokiem nie tylko na wyspie Archolos, ale także na Myrtanie czy Khorinis. Kapelusz grzyba ma szerokość dochodzącą do 50 cm, a na górnej stronie jest okryty twardą skorupą. U młodych okazów jest ona aksamitna, zaś u starych matowa. Kolor kapelusza u młodszych osobników jest ciemnobrązowy. U starszych jest szary i czasami przechodzi w czerń. Miąższ hubiaka ma śr. od 0.5 do 3 cm grubości i jest barwy rdzawobrązowej.

Występowanie
Pleśniohubka występuje głownie w lasach liściastych, gdzie bytuje głównie na pniach starych brzóz i buków. Hubiaka można także spotkać w łęgach na pniach starych topoli. Grzyb jest powszechnie dostępny na obszarze całej wyspy.

Zastosowania
Głównym (lecz niejedynym) zastosowaniem pleśniohubki jest pozyskiwanie z miąższu łatwopalnej hubki. Żeby ją uzyskać należy zamoczyć ją w saletrze, a następnie zmiażdżyć w moździerzu i ususzyć. Otrzymany proszek jest łatwopalny i ma wiele zastosowań. Można go użyć go rozpalania ognisk, jako paliwo w piecu. Sproszkowaną hubkę używano także w latarniach, ponieważ pali się długo i daję dobre światło. Proszek można było też wykorzystać do produkcji ognistych bełtów i strzał, podpalania broni (chociaż ten efekt trwał krótko, a w dodatku nie najlepiej wpływał na jakość stali) czy do produkcji Eliksiru Ognistego Oddechu. Innym zastosowanie grzyba jest jego zdolność do tamowania krwotoków. W tym celu miąższ rozbija się drewnianym młotkiem, a następnie tworzy się z niego tampon. Oprócz tego po ugotowaniu pleśniohubka nadaje się do jedzenia. Nie jest może zbyt smaczna, ale tania i zjadliwa, dzięki czemu jest ona dość częstą potrawą wśród archoliańskiej biedoty. Mokry hubiak, którego miąższ nie nadaje się do uzyskania hubki jest bardzo dobrym wabikiem dla ryb. Rybacy często przywiązują do sieci kawałki grzyba, który w nieznany sposób działa w sposób wabiący na ryby. Dzięki temu połowy są znacznie większe.

Historia
Historia odkrycia zastosowań pleśniohubki sięga wiele dziesięcioleci wstecz, kiedy to pierwsi myrtańscy osadnicy przybyli na wyspę Khorinis. Tam zbudowali przystań oraz niewielką osadę. Do budowy potrzeba im było dużo drewna, dlatego pewnego dnia kiedy grupka drwali wyruszyła do pobliskiego lasu, na pniach starych brzóz zobaczyli pleśniohubkę. Myrtańczycy znali już jej zastosowanie w połowie ryb, a jako iż założona osada znajdowała się w bezpośredniej bliskości morza, uznali hubiak może im się przydać. Kilka dni póżniej jeden z osadników, przez przypadek zamiast drewna wrzucił do pieca surową pleśniohubkę. Ku jego zdziwieniu ogień zaczął się lepiej palić lecz ten efekt był wyjątkowo krótkotrwały. Następnego dnia zaniósł więc grzyba do osoby, która pełniła na wyspie funkcje alchemika. Ten szybko odkrył, że prawdziwa tajemnica hubiaka kryje się w jego miąższu. Sproszkował więc i go i ususzył, lecz nie uzyskał zamierzonych efektów. Później doszedł do wniosku, że należy dodać jakąś substancję do miąższu grzyba. Wybór padł na saletrę. Jak się okazało w połączeniu z nią otrzymuje się tzw. hubkę czyli łatwopalny materiał. Sława wynalazku szybko dotarła na kontynent, a stamtąd rozprzestrzeniła się na cały świat.
__________________


Kawaler Krzyża Obywatelskiego Archolos oraz Medalu Zasługi III Klasy
Archolos - Obywatel - IV Ranga

----------------------------

Wielki Przedwieczny...


RPG
Bragomir jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Odpowiedz


Narzędzia wątku
Wygląd

Zasady postowania
Nie Możesz wysyłać nowe wątki
Nie Możesz wysyłać odpowiedzi
Nie Możesz wysyłać załączniki
Nie Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
UśmieszkiWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Skocz do forum

Podobne wątki
Wątek Autor wątku Forum Odpowiedzi Ostatni post / autor
Pracownia alchemiczna "Iskrząca Kolba" [pracownia] (mikstury) Kyrie Ulica Mistrzów 94 07-06-18 14:44
Rośliny problem ze znalezieniem Hogar Ogólna dyskusja 0 18-07-15 01:04
Gothic 3 - Rośliny Atrion Cael Gothic 0 17-06-13 23:31
Rośliny na Kontynencie. Krz90 Dyskusja 10 22-02-13 00:37
Plusy i minusy gier wszelakich FarCry Gry 21 21-07-06 01:03


Powered by vBulletin® Version 3.6.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.