Wróć   Forum Gothic - ArcaniA: Gothic 4 > Archolos > Dolne Miasto > Ulica Mistrzów
Przeładuj stronę Pracownia alchemiczna "Iskrząca Kolba" [pracownia] (mikstury)

Odpowiedz
Narzędzia wątku Wygląd
Nieprzeczytane 15-03-15, 02:51   #1
 Kyrie
Shaman
 
Kyrie awatar
 
Zarejestrowany: sierpień 2009
Skąd: Draenor
Posty: 1 684
Domyślnie

Pracownia alchemiczna "Iskrząca Kolba"




Mistrz Pracowni:
Kyrie
A tutaj opisujemy testy na specyfikach z tej pracowni.

Po przestąpieniu progu wita cię widok paru osób w goglach, krzątających się między eksplozjami kolorów, dźwięków i światła. Barwne ciecze radośnie tańczą wewnątrz szklanych naczyń o przeróżnych kształtach, bulgoczące dekokty charczą basem na mieszających je alchemików, a sami zainteresowani biegają z miejsca na miejsce, okazjonalnie żonglując szkłem i składnikami lub oblewając się wodą, celem zmycia z siebie żrących kwasów czy przygaszenia płonącej fryzury. Jeden z nich, a sądząc po mocno zmaltretowanym przez chemikalia fraku i posrebrzanych goglach to zapewne kierownik, zauważa cię i w mgnieniu oka znajduje się w drzwiach, by cię powitać.

Witaj w Iskrzącej Kolbie, najważniejszej (bo jedynej) pracowni alchemicznej na wyspie. Jak zdążyłeś zapewne zauważyć, przygotowujemy tutaj mikstury o niesamowitych właściwościach. Ale nie tylko! Owszem, eliksiry i wszelkiego rodzaju napoje stanowią większość naszych produktów, ale poza nimi pracujemy także nad maściami, kadzidłami, kremami (jak myślisz, dlaczego gubernator ma taką gładką, młodzieńczą twarz?), opatrunkami, a nawet... truciznami i bombkami z miksturami robiącymi za broń miotaną! A te potrafią zasiać niezłe spustoszenie na polu bitwy, przesuwając szalę zwycięstwa na twoją korzyść w oka mgnieniu! O ile, oczywiście, trafisz w przeciwnika, zamiast w siebie. Ale dobrze, przejdźmy do twojego zadania. Według twoich papierów posiadasz jakąś tam elementarną wiedzę z zielarstwa, szkła laboratoryjnego nie muszę ci pokazywać, ponoć umiesz nawet się obsłużyć z palnikiem, retortą i alembikiem... powinno wystarczyć!

A zatem, konkrety. Celem twojej pracy jest stworzenie takiej receptury, którą pozostali alchemicy będą mogli wykorzystać do bezbłędnego powtórzenia procedury i otrzymania opisywanej substancji oraz poszerzenie zbioru znanych środków alchemicznych. I pamiętaj, to niebezpieczna fucha! Lepiej żebym cię nigdy nie przyłapał bez odzieży ochronnej i gogli, bo nogi z tyłka powyrywam. I będę cię nimi bił po głowie, aż zmądrzejesz.

No? Na co czekasz? Mikstury się same nie uwarzą! Iskrz kolbę!

Opis receptury powinien zawierać:
  1. Nazwę mikstury (bądź innej substancji alchemicznej),
  2. Opcjonalnie jakąś ilustrację
  3. Opis wyglądu i innych cech oddziałujących na zmysły (zapach, smak, dotyk, a może i nawet dźwięk),
  4. Sposób przyrządzenia substancji (z potrzebnymi składnikami, jeśli są znane) lub pozyskiwania (jeśli substancja nie jest otrzymywana w pracowni i/lub składniki nie są znane),
  5. Sposób działania, właściwości alchemiczne, potencjalne wykorzystanie w dalszej obróbce alchemicznej, możliwe zastosowania.
Czcionką pogrubioną wymienione są elementy niezbędne, bez których receptura nie będzie uznana. Pozostałe elementy służą podniesieniu jakości pracy i nadania jej charakteru.

Ukończenie próby w Pracowni Alchemicznej pozwoli ci uzyskać następujący Talent:
Cytat:
Certyfikat Alchemika



Warunki: Ukończenie próby jako czeladnik w pracowni alchemicznej.
Profity: Ceny skupu mikstur i składników alchemicznych w Gildii Kupieckiej większe o 5%.
Młodzi alchemicy, czyli moi podopieczni:
Kassler - Czeladź zakończona powodzeniem
Shrike - Czeladź zakończona powodzeniem
Zręczny - Czeladź zakończona powodzeniem
Mika 123 - Czeladź zakończona powodzeniem
BlackWidow - Czeladź zakończona niepowodzeniem
Ertix - Czeladź zakończona powodzeniem

Opracowane receptury (nazwa receptury - autor - ocena w KH):


Mistrz pracowni GurtOd tego miejsca nastąpiła zmiana na stanowisku opiekuna pracowni (Mistrzem został Shrike - 1.09.2015 ). Od tego miejsca nastąpiła zmiana na stanowisku opiekuna pracowni (Mistrzem został Fexo - Od 29.06.2016).
Od tego miejsca nastąpiła zmiana na stanowisku opiekuna pracowni (Mistrzem został Ertix - 27.05.2018).
__________________
"Simple' does not mean 'easy'. I have learned that the things that seem the simplest are often the most powerful of all."

Mistrz Pracowni Alchemicznej | Doomhammer | For the Horde! | Obywatel Archolos

Ostatnio edytowane przez Kyrie : 21-03-19 o 12:12.
RPG
Kyrie jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-03-15, 15:34   #2
 GuRt
no gurt po prostu
 
GuRt awatar
 
Zarejestrowany: kwiecień 2005
Posty: 925
Domyślnie

Eliksir Zwiadowcy


Opis
Żywo zielona ciecz konsystencji wody o zapachu powietrza przed deszczem (główna nuta) i świeżo zerwanej trawy (nuta w tle). Po spożyciu może nastąpić nieznaczne łzawienie z oczu i kręcenie w nosie, wynikające z dużego stężenia eterycznych olejków. W smaku niezwykle orzeźwiająca, przeważa smak ziół i cytryny. Co istotne, mimo to smak nie zawiera ani krzty kwasoty! Kwaśny posmak mikstury oznacza złe przechowywanie i zwiastuje ciężkie dolegliwości gastryczne po spożyciu. Utrata świeżości również mocno negatywnie wpływa na właściwości alchemiczne eliksiru.

Sposób przyrządzenia
Należy przygotować składniki:
  • 2 kły zębacza
  • 1 spora garść posiekanych liści zębatego ziela (koniecznie świeżego - suszone nie nadaje się do tej receptury!)
  • tuzin goblinich jagód
  • 1 skrzydło krwiopijcy
  • 1 szczaw królewski lub rdest polny
  • Istotnym jest także, aby dobrane szkło laboratoryjne było wytrzymałe na gwałtowne zmiany temperatury - polecane jest szkło kwarcowe lub akwamarynowe
Przygotowanie eliksiru nie wymaga posiadania umiejętności magicznych.

Zębate ziele wraz ze szczawiem królewskim lub rdestem polnym zalać stężonym alkoholem i podgrzewać nad słabym płomieniem przez godzinę, pod żadnym pozorem nie pozwalając, by roztwór zaczął wrzeć. Gdy część alkoholu odparuje, zlewkę uzupełnić wodą. Proces powtarzać do czasu, aż przestanie być wyczuwalny aromat gorzałki - oznacza to, że alkohol został w pełni odparowany. Otrzymana ciecz powinna mieć silne, zielone zabarwienie - jeśli odcień wpada w szarości lub pojawiają się zmętnienia, oznacza to przegrzanie roztworu i potrzebę powtórzenia całego etapu ekstrakcji ziół. W czasie, gdy podgrzewany jest ziołowy ekstrakt, kły zębacza należy zemleć na pył, a powstały proch zetrzeć w moździerzu z goblinimi jagodami. Po uzyskaniu jednolitej konsystencji dodać pokruszone skrzydło krwiopijcy (jeśli jest zbyt świeże i nie daje się kruszyć, należy je uprzednio ususzyć) i zmieszać dokładnie. Tak przygotowaną pastę należy schłodzić. Następnie, gdy proces odparowania ekstraktu zostanie ukończony, przełożyć ją do zlewki z ziołami - jeśli została ona spreparowana wystarczająco starannie, powinna dać łatwo zmieszać się z ziołowym wyciągiem, nie zmieniając jego koloru. Otrzymaną mieszaninę podgrzać krótko nad silnym płomieniem, intensywnie mieszając. Po paru minutach zabrać naczynie znad palnika i gwałtownie ochłodzić - tutaj ważne jest, żeby szklane naczynie było dobrej jakości, w przeciwnym wypadku pęknie i mikstura będzie nie do odzyskania. Schłodzoną ciecz należy zlać znad osadu do menzurki i zakorkować. Celem upewnienia się, że moc zastosowanych składników przeszła w pełni do mikstury, pozostały osad zalać alkoholem - jeśli pozostaje on bezbarwny, eliksir został sporządzony prawidłowo.

Działanie
Mikstura po spożyciu obdarza pijącego następującymi efektami:
  • Szybkość - zdolność znacznie szybszego przemieszczania się
  • Cichy krok - wyciszenie kroków, najskuteczniejsze na litych podłożach, należy nadal zwracać uwagę na szelest liści czy skrzypiące deski
  • Ukrycie - subtelna iluzja pozwalająca na lepsze stopienie się z otoczeniem, niezwykle skuteczne w połączeniu ze stosownie dobranym kamuflażem
Nie stwierdzono żadnych skutków ubocznych bądź niepożądanych w przypadku właściwie sporządzonego napoju. Siła i długość działania mikstury zależy od wyboru między szczawiem królewskim a rdestem polnym podczas sporządzania ekstraktu ziołowego. Zastosowanie szczawiu królewskiego sprawia, iż mikstura działa pięciokrotnie dłużej, a efekt magicznego kamuflażu jest znacznie mocniejszy, pozwalając uchować się przed oczami wroga nawet na odległość kilku kroków - pod warunkiem pozostania w bezruchu, gdy jego wzrok jest skierowany bezpośrednio na zwiadowcę. Pozostałe efekty bez zmian.

W przypadku, gdy mikstura jest przechowywana niewłaściwie (nieszczelny korek, wystawienie na działanie promieni słonecznych), traci świeżość i kwaśnieje - tracąc na efektywności i stwarzając ryzyko poważnych powikłań pokarmowych. Użycie suszu z zębatego ziela zamiast świeżych liści sprawi, iż mikstura będzie działała niezwykle krótko, a efekt szybkości nie będzie odczuwalny w ogóle.

Zastosowanie
Oczywistym zastosowaniem eliksiru jest spożycie go przez zwiadowcę, szpiega, myśliwego i każdego, kto potrzebuje pozostać w ukryciu lub szybko uciec wrogowi w przypadku zdemaskowania. Mikstura działa niemalże natychmiastowo po spożyciu i pozwala szybko i cicho ulotnić się z danego obszaru lub ułatwić skradanie się. Skuteczność eliksiru jest ściśle powiązana z umiejętnościami pijącego - wprawnemu zwiadowcy dobrze przygotowanemu do swojego zadania (kamuflaż, doświadczenie w skradaniu) pozwoli stać się bezszelestnym cieniem, nieborakowi poruszającemu się jak słoń w składzie ceramiki i tak nie pomoże. Ze względu na sytuacje, w których stosowana jest mikstura, zaleca się przelanie do menzurki z cichym, najlepiej zakręcanym korkiem.
__________________



From FOX two phantoms were born

Ostatnio edytowane przez Rabittous : 30-06-16 o 15:11.
RPG
GuRt jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 15-03-15, 19:48   #3
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 004
Domyślnie Eliksir najprawdziwszego łowcy

Eliksir najprawdziwszego łowcy


Składniki:
- 5 kropel mleka karmiącej samicy trolla;
- żółć ścierwojada, który padł ze zmęczenia od biegu;
- oko smoczego zębacza (wyłącznie dorosłego osobnika);
- sproszkowany kieł cieniostwora (wyrwany razem z korzeniami);
- 3 włosy wyrwane z ogona żywego warga (wyłącznie dorosłego przywódcy stada);
- dwie dawki jadu krwiopijcy (wyssane z ukąszenia);
- dwie krople śliny ognistego smoka;
- butelka mocnego alkoholu skradzionego orkowemu pułkownikowi;
- czaszka ognistego golema;
- ząb trzonowy jaszczuroczłeka;
- piszczel upadłego paladyna.
Uwagi:
Aby eliksir zadziałał wszystkie składniki muszą być zdobyte wyłącznie osobiście i w pojedynkę.

Sposób przyrządzenia:
O ile przeżyliśmy zgromadzenie wszystkich składników i stan naszego zdrowia pozwala nam na sprawne poruszanie się to przystępujemy do przyrządzania naszego eliksiru.
W czaszce golema wiercimy otwór o średnicy zęba jaszczuroczłeka przy pomocy wiertła zrobionego z kości piszczelowej upadłego paladyna. Następnie musimy doprowadzić do tego aby czaszkę połknął ognisty jaszczur. Potem czekamy aż ją wydali. Mamy wtedy doskonale wyczyszczony czerep golema, który dopiero wtedy nadaje się na pojemnik dla naszego eliksiru.
Przez wywiercony otwór wlewamy zdobyty alkohol i dodajemy wszystkie pozostałe składniki. Otwór zatykamy zębem jaszczuroczłeka. Całość zakopujemy potem koło korzenia słonecznego aloesu i kładziemy z wierzchu świeże łajno czarnego trolla. Odczekujemy pół roku.
Po tym czasie odkopujemy nasz eliksir starając się jednocześnie przeżyć ataki wściekłego z naszej ponownej wizyty czarnego trolla. Uwaga! Troll też ma przeżyć.

Sposób użycia:
Gotowy eliksir zanosimy do knajpy i częstujemy nim wszystkich tam obecnych. Każdy kto go wypije nigdy już nie będzie wątpił że jesteśmy najprawdziwszym łowcą. Magowie są zaskoczeni, bo eliksir jest skuteczny, mimo że nie potrafią odkryć w nim żadnej magi.

Uwagi:
Należy przestrzegać dawkowania. Ilość większa niż dwa łyki na pijącego powoduje, że zaczyna on wychwalać twórcę eliksiru pod niebiosa i stara się mu dogodzić wszelkimi sposobami. Odnotowano kilka przypadków oddawania łowcy własnych żon (z wszelkimi tego przykrymi konsekwencjami), dzielenia się majątkiem (co powodowało zatargi z dalszą rodziną obdarowującego) oraz nawet bezbożnych propozycji spółkowania.
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)

Ostatnio edytowane przez Smutas : 05-05-15 o 16:07.
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 22-03-15, 18:37   #4
Kassler
Schmeckt gut.
 
Kassler awatar
 
Zarejestrowany: kwiecień 2013
Skąd: Katowice
Posty: 1 721
Domyślnie

Mikstura Zręczności



Opis
Żółtozielony, rzadki płyn, barwiący się na fioletowo w kontakcie ze skórą. Z fiolki wydobywa się przyjemny, jagodowy zapach. W smaku świeża mikstura zręczności przypomina lekko kwaśny sok owocowy. Wraz z upływem czasu nabiera gorzkawej nuty, co jednak nie osłabia jej właściwości magicznych. Spożycie nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Możliwe jest jedynie krótkotrwałe wykrzywienie twarzy, związane z kwaskowatym posmakiem. Napój należy przechowywać w zaciemnionym miejscu, w temperaturze pokojowej.

Składniki
Przed kluczowym etapem przygotowywania mikstury alchemik powinien zaopatrzyć się w średniej wielkości kociołek oraz menzurkę do przelania gotowego wywaru. Potrzebne są również trzy gatunki magicznych roślin.

Goblinie jagody

Pierwszym składnikiem mikstury zręczności są ciemnożółte owoce gobliniej jagody. Do receptury wystarczy ich garść, najlepiej świeżo zebranych w sosnowym, bądź świerkowym lesie.

Szczaw królewski

Aby napój mógł zwiększać zdolności na stałe, istotne jest wzbogacenie go ekstraktem ze szczawiu królewskiego. To niezwykle rzadka roślina, na szczęście potrzeba tylko jednej sztuki.

Orkowe ziele

Ostatnim elementem mieszanki, dodawanym wyłącznie przez alchemików ze Wschodniego Archipelagu, jest wywar z orkowego ziela. Gatunek był bardzo charakterystyczny dla prastarej magii i często wykorzystywany przez szamanów z powodu swoich wzmacniających właściwości. W celu uwarzenia mikstury, należy zebrać około pięciu roślin.

Sposób przyrządzenia
Szczaw królewski wraz z korzeniami rozetrzeć moździerzem na gęstą papkę. Dodać trzy naparstki wody i podgrzać. Do kociołka wrzucić poszatkowane orkowe ziele, zalać wodą do połowy objętości i doprowadzić do wrzenia. Bulgoczący wywar wymieszać ze wcześniej przygotowanym roztworem szczawiu. Gotować przez dziesięć do piętnastu minut. Jednym ruchem wrzucić garść goblinich jagód. Mieszać, aż woda przyjmie żółtozieloną barwę. Gotową miksturę zdjąć z ognia i przelać do menzurek.

Działanie
Eliksir trwale zwiększa sprężystość kości i koordynację ruchową osoby zażywającej. Dodatkowo tuż po spożyciu odczuwalny jest efekt ponadprzeciętnej szybkości, który mija w około trzy minuty. Doświadczenia myrtańskich alchemików dostarczają jednoznacznych wniosków w sprawie zażywania mikstur jedna po drugiej. Takie działanie, co zostało udowodnione, powoduje zupełne wypaczenie magicznych właściwości napoju i prowadzi do upośledzenia układu szkieletowego. Podanie napoju zwierzętom wpływa stymulująco na wysokość skoków i ruchliwość.

Zastosowanie
Mikstura zręczności jest bardzo popularna wśród myśliwych oraz strzelców pełniących służbę w armii. Archoliańska Gildia Łowców każdego miesiąca zaopatrza się w skrzynię pełną menzurek żółtozielonego płynu, rozdzielając go następnie pomiędzy wyruszających na polowanie. W początkowych fazach wojny z orkami, oddziały łuczników i kuszników Rhobara II otrzymywały regularne dostawy mikstury, co zwiększało ich celność i skuteczność w boju. Receptura jest także znana i wykorzystywana wśród zamieszkujących Varant Asasynów oraz łowczych z Khorinis i Wysp Południowych.

Ostatnio edytowane przez Kassler : 26-03-15 o 15:21.
RPG
Kassler jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 25-03-15, 21:09   #5
Kassler
Schmeckt gut.
 
Kassler awatar
 
Zarejestrowany: kwiecień 2013
Skąd: Katowice
Posty: 1 721
Domyślnie

Mikstura Siły



Opis
Pomarańczowa, ciekła substancja, z której nieustannie ulatniają się czerwone pary. W smaku wyraźnie ostra. Rozsiewa wokół drażniącą, korzenną woń. Źle przygotowany eliksir jest w stanie wywołać długotrwałe zatrucie pokarmowe i obrzęk gardła. Możliwy odruch wymiotny zaraz po spożyciu. Mikstura powinna być przechowywana w cieple, bądź stale wystawiana na światło słoneczne. Przechłodzona krystalizuje i bezpowrotnie traci właściwości.

Składniki
Warzenie napoju wymaga złożenia odpowiedniej aparatury alchemicznej. Potrzebna będzie duża kolba kulistodenna, wkraplacz oraz moździerz. Należy również zebrać odpowiednie zioła.

Smoczy korzeń

Bazę mikstury stanowi wywar ze smoczego korzenia. Rośliny najlepiej szukać na powalonych pniach lub wilgotnych ścianach skalnych. Już jeden egzemplarz zawiera wystarczająco dużo ekstraktu, aby przygotować eliksir.

Szczaw królewski

Standardowym składnikiem trwale działających mikstur jest szczaw królewski. Według powszechnie panującego przekonania, ziele lubuje się w miejscach położonych opodal kamiennych kręgów. Potrzebna będzie jedna sztuka.

Mięso kopacza

Wśród alchemików wciąż panuje spór, czy w recepturze winien widnieć jeszcze jeden składnik - mięso kopacza. Kapelusze magicznego grzyba mają neutralizować goryczkę, jaką do smaku wywaru wprowadza smoczy korzeń oraz chronić przewód pokarmowy zażywającego. Grupa zwolenników trzeciej ingrediencji zaleca wykorzystanie dwóch okazów rośliny.

Sposób przyrządzenia
Kolbę kulistodenną napełnić wodą do dwóch trzecich objętości i stabilnie ustawić na źródle ciepła. Do gotującej się cieczy wrzucić cienko pokrojony szczaw. W osobnym naczyniu przygotować wywar z porwanego rękami smoczego korzenia. Na kolbie ustawić wkraplacz i napełnić go ekstraktem z korzenia. Stopniowo dodawać płyn, aż substancja w naczyniu przyjmie żółtopomarańczową barwę. Kapelusze mięsa kopacza rozetrzeć w moździerzu i wrzucić miazgę do kolby. Założywszy rękawicę, chwycić za szyjkę i kilkakrotnie potrząsnąć. Jeśli na ściankach skropliły się czerwone pary, miksturę można przelać do menzurek. W przeciwnym wypadku należy dodać więcej wywaru ze smoczego korzenia i ponownie zamieszać.

Działanie
Napój powoduje gwałtowny przyrost sił witalnych, zauważalnie orzeźwia i wzmacnia. Co najważniejsze, mikstura pozytywnie wpływa na rozwój tkanki mięśniowej, zmniejszając czas treningu, potrzebnego na wyrzeźbienie muskułów. Efekt placebo pojawiający się tuż po wypiciu może sprawić, że zażywający zacznie zachowywać się nieracjonalnie, na przykład usiłować wyrwać z korzeniami drzewo lub podnieść dom.

Zastosowanie
Ze względu na swoją cenę i wymagające warunki przechowywania, mikstura siły nie jest zbyt rozpowszechniona. Zwykle stanowi wsparcie dla wojowników, których stać na jej kupno oraz kowali zatrudnianych przez magnaterię. Kilkanaście fiolek, będących darem od króla Myrtany, znajduje się w ratuszu Archolos. Istnieją legendy o niezwyciężonych armiach, pojonych każdego dnia kolejnymi porcjami eliksiru. Z punktu widzenia wiedzy zielarskiej i alchemicznej, zdobycie tak wielkich ilości smoczego korzenia jest jednakże niemożliwe.

Ostatnio edytowane przez Kassler : 26-03-15 o 15:20.
RPG
Kassler jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 19-04-15, 23:24   #6
Outer
Czarny Goblin
 
Outer awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2009
Skąd: te sny i rozkminy?
Posty: 146
Domyślnie



Eliksir Podbiału Pospolitego
Opis

Biały lepki płyn. Bardzo słodka, po otwarciu flakonika czuć aromat bzu. W alchemicznych legendach Podbiał bardzo często tworzą czeladnicy uczący się zawodu. Podobno jest to pierwsza z mikstur, jakie należy w tym fachu opanować. Jednym z zadań przyszłego alchemika jest podać Podbiał Pospolity osobie chorej na choroby mniejszego stopnia - typu kaszel.

Składniki

Na 100 ml flakonu dodawać:

- Mleko/Woda w stosunku 50% / 50 %
- 5 łyżek cukru
- Dwie dojrzałe łodygi Podbiału
- małe jajo ścierwojada

Sposób przyrządzenia


Do przeźroczystej fiolki wlewamy wodę oraz mleko. Odstawiamy fiolkę i zajmujemy się łodygami Podbiału. Należy je wcześniej osuszyć i pokruszyć do osobnej miski. Dodać cukier i utrzeć. Rozbić jajo ścierwojada i dodać do podbiału z cukrem jedynie białko, które będzie miało w naszej miksturze rolę budulca. Żółtko możemy zjeść na podwieczorek lub rozbić komuś na czole. Kiedy dodaliśmy białko, wymieszać. Zawartość fiolki wlewamy do naszej konsystencji i gotujemy na wolnym ogniu przez dwie minuty. Kiedy poczujemy ten wspaniały zapach podbiału, należy odstawić do ostygnięcia. Kiedy nasz eliksir ostygnie, można go przelać do fiolki.

Działanie

Podbiał zabija bakterie kaszlu które dostają się wraz z nieostrożnym prowadzeniem się (zbyt cienkie ubrania w stosunku do zimnych dni). Natomiast cukier w połączeniu z białkiem ścierwojada udrażnia zatoki powodując ulgę dla osób chorych na katar.

Zastosowanie

Leczy kaszarkh (Archolowska odmiana grypy gorączkowej połączona z katarem i kaszlem), wzmacnia wyziębiony organizm, bardzo mocno podwyższa poziom cukru we krwi.
__________________

Czeladnik GuRT'a
RPG
Outer jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 24-04-15, 16:46   #7
Shrike
Malkontent
 
Shrike awatar
 
Zarejestrowany: listopad 2009
Skąd: Lublin
Posty: 664
Domyślnie

Zasypka na rany


Opis
Rozdrobniony proszek barwy żółtej, bez wyraźnego zapachu, za to o bardzo intensywnym gorzkim smaku. Po dłuższym przetrzymywaniu na skórze powoduje jej wysuszenie, bardzo szybko wchłania wodę. Po nałożeniu na ranę, powoduje odrętwienie miejsca nałożenia. Proszek należy przetrzymywać w suchym miejscu bez dostępu światła słonecznego. Gdy proszek jest wystawiony na dłuższą ekspozycję na światło, traci część swoich cennych właściwości.

Składniki
- Jedna łyżeczka zarodników Pomrocznika lekarskiego (dokładny opis źródła surowca możemy znaleźć w tym dziele.
- Jeden sproszkowany ząb zębacza.
- 5 sproszkowanych łusek topielca.
- Odrobina silnego alkoholu.



Sposób przygotowania

Jest to jedna z najprostszych receptur, nawet początkujący alchemik powinien nie mieć problemów z przyrządzeniem proszku. Na początku należy wsypać wszystkie stałe składniki do jednej miseczki i starannie wymieszać, ucierać aż do otrzymania jednolitego proszku, nie będzie miał on jeszcze wyglądu końcowego produktu, będzie nieco bledszy, będzie też czuć wyraźny zapach przypominający nieco zapach ryb (źródłem jego są łuski topielca). Trzeba uważać, aby nigdzie nie rozsypać proszku, gdyż jego składniki (głównie zarodniki Pomrocznika) są drogimi i trudnymi do zdobycia surowcami. Do powstałego proszku dodać odrobiny alkoholu, zawartość miseczki dokładnie wymieszać. Powstałą maź odsączyć, starając się zebrać jak najwięcej zabarwionego na żółto zawierającego drobne cząstki osadu alkoholu do szklanej próbówki. Maź przełożyć do parowniczki i postawić nad palnik aż do pełnego wysuszenia, czynność powtórzyć kilka razy aż do osiągnięcia przez powstały proszek barwy jak w opisie, pamiętając o tym, aby zbierać odsączony alkohol do próbówki. Na dnie szklanej próbówki z alkoholem będzie się odkładał żółty osad. Należy zlać alkohol znad osadu i dodać go do reszty proszku. Całość dokładnie wymieszać i jeszcze raz wstawić nad płomień na krótką chwilę aby usunąć resztę wilgoci. Gotowy proszek powinien mieć barwę i właściwości jak w zamieszczonym wyżej opisie.

Sposób działania i użycia

Proszek należy nakładać na świeżą ranę, dokładnie ją przykrywając, w dawnych czasach uważano też, że na zasypaną ranę należy napluć i przyklepać, jednak dzisiaj wiadomo, że nie ma to żadnego faktycznego zastosowania. Kilka chwil po nałożeniu na ranę, ranna osoba powinna poczuć lekkie odrętwienie dookoła rany, a także zmniejszenie uczucia bólu. Toksyna zawarta w zarodnikach Pomrocznika zabija też wszystkie zarazki, chroniąc ranę przed zakażeniem. Zasypaną ranę powinno się zakryć opatrunkiem, gdyż długi dostęp światła zmniejsza skuteczność proszku. Proszek nie może być nałożony na ranę dłużej niż pół dnia, z powodu zbyt długiej ekspozycji organizmu na toksynę. Po zmyciu proszku, ranę dokładnie przemyć i założyć opatrunek, powinna się wtedy szybko zagoić, blizny też powinny być mniejsze.

Skutki uboczne

Zbyt długi czas trzymania proszku na ranie może spowodować skutki odwrotne do zamierzonych, między innymi martwicę tkanek. Przypadkowe spożycie proszku może skutkować wymiotami, bólami brzucha i krwawą biegunką.

Inne zastosowania

Żółty proszek jest materiałem wyjściowym do produkcji silnie uzależniających i niebezpiecznych narkotyków, odpowiednia ilość narkotyku zawierającego toksynę wciągnięta przez nos powoduje halucynacje, poczucie odprężenia, a po pewnym czasie także zwiększoną agresję. Narkotyki z proszku swego czasu nie raz wypierały bagienne ziele, jednak ich silna toksyczność i bardzo negatywny wpływ na organizm (upośledzenie wszystkich zmysłów i sprawności umysłowej), a także wysoka cena (trudne do zdobycia zarodniki Pomrocznika) spowodowały zmniejszenie zainteresowania tego typu używkami.
__________________
"Somewhere, something incredible is waiting to be known"

Ostatnio edytowane przez Shrike : 08-05-15 o 23:26.
RPG
Shrike jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 01-05-15, 03:08   #8
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 004
Domyślnie Eliksir Snu

Eliksir snu



Opis
Ciemno zielona ciecz o konsystencji śmietany, korzennym zapachu i słodkawo-kwaśnym, lekko śliwkowym smaku. Po wypiciu w przeciągu kilku chwil usypia pijącego. Czas sprowadzonego w ten sposób snu zależy od wypitej dawki i masy osoby, która tego specyfiku zażywa. Snu sprowadzonego dzięki temu eliksirowi nie da się przerwać.
Należy uważać z dawkowaniem, gdyż zbyt duża dawka może spowodować że zaśniemy na czas tak długi, że w jego trakcie umrzemy z głodu lub pragnienia.

Sposób przyrządzenia
Należy przygotować składniki:
- 5 łodyg bagiennego ziela (świeżego);
- 3 wędzone brązowe śliwki;
- biały sok zebrany z 20 główek maku;
- jad z jednego odwłoka krwiopijcy;
- sproszkowany kieł cieniostwora;
- 5 kropli krwi ciężarnej samicy kretoszczura;
- dwie menzurki źródlanej wody (wyłącznie z wysokogórskich źródeł);
- butelka z mocno wypalonej kamionki.

Przygotowanie eliksiru nie wymaga posiadania umiejętności magicznych.

Zagotować źródlaną wodę i wsypać do niej sproszkowany ząb cieniostwora. Gotować przez dwie godziny cały czas mieszając. Wywar następnie ostudzić i dokładnie odcedzić z nierozpuszczonych resztek zęba. Następnie dodać śliwki i drobno posiekane bagienne ziele. Odstawić na trzy tygodnie w ciepłym miejscu. Po tym czasie ponownie odcedzić, dodać jad krwiopijcy oraz sok z makówek. Odstawić na trzy dni w chłodne miejsce. Po tym czasie ponownie przegotować i po ostudzeniu dodać krew kretoszczura. Przelać do butelki z kamionki (tylko takie butelki – w szklanych światło powoduje zaniknięcie usypiających właściwości eliksiru), dokładnie zamknąć i odstawić do dojrzewania w warunkach podobnych jak wino) na okres co najmniej 5 lat (jest to optymalny czas leżakowania). Krótsze lub dłuższe leżakowanie powoduje znaczne osłabienie siły eliksiru).

Działanie
Mikstura po spożyciu usypia pijącego snem, którego w żaden sposób nie da się przerwać. Sprawdzono to doświadczalnie. Nawet przypalanie rozgrzanym żelazem, topienie w lodowatej wodzie czy pobudzające zaklęcia nie są w stanie przerwać tak sprowadzonego snu.
Podany przepis pozwala na wyprodukowanie ilości eliksiru usypiającego jedną osobę na okres około trzech miesięcy. Podatność na eliksir jest indywidualna i zależy od wielkości dawki oraz masy ciała pijącego. W czasie snu w ten sposób sprowadzonego zaobserwowano o wiele szybsze niż normalnie regenerowanie zmęczenia i gojenie się ran. Nie stwierdzono aby cokolwiek się śniło osobom zażywających tego eliksiru.
Ostrożnie dawkować. Nadmierna dawka może uśpić pijącego na tak długi okres, że może w jego trakcie umrzeć z pragnienia lub głodu.
Nie stwierdzono żadnych skutków ubocznych bądź niepożądanych w przypadku właściwie sporządzonego napoju i odpowiednio dobranej dawki.

Zastosowanie
Eliksir stosowany jest przez medyków w czasie bolesnych zabiegów i operacji. Podaje się też go osobom ciężko chorym i rannym w celu przyśpieszenia regeneracji organizmu.
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)

Ostatnio edytowane przez Smutas : 07-05-15 o 21:45.
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 03-05-15, 21:15   #9
Zręczny
 
 
Zarejestrowany: lipiec 2011
Posty: 2 814
Wink Płonący eliksir.

Płonący eliksir



Opis: Ciecz ma barwę czerwono-pomarańczową. Jest bardzo gęsta, charakteryzuje ją konsystencja magmy i okropny smród spalenizny. Nieznany jest jej smak, ponieważ każdy wypiwszy chociażby jedną kroplę, ginie w ciężkich męczarniach z palącym się przełykiem. Z tymże eliksirem należy obchodzić się wyjątkowo delikatnie, bo jeden niewłaściwy ruch powoduje, że możemy zostać poparzeni. Możliwe jest zmieszanie tej mikstury z różnymi gorącymi cieczami, lecz przy zimnych cieczach, takich jak: woda, piwo, wino czy ryżówka, mikstura traci swoją moc. Ogólnie alkohol może popsuć cały efekt Płonącego Eliksiru, gdyż jest od niego o wiele łagodniejszy.

Historia wynalezienia: "Płonący eliksir" powstał w laboratorium alchemicznym w Vengardzie. Pracował tam szalony mistrz, który od zawsze marzył o sławie i bogactwie. Miało mu w tym pomóc stworzenie najskuteczniejszej i najlepszej broni miotanej w historii Myrtany. Próbował więc dniami i nocami, aż wreszcie mu się udało. Wynalazek przyniósł alchemikowi bogactwo, jednak niedługo po wynalezieniu go zmarł przez skutek uboczny mikstury.





Główny składnik to ognisty język, którego nieobecność jest niedopuszczalna.



Sposób przyrządzenia:

Do wykonania tego śmiercionośnego napoju potrzebujemy:
  • ognistego języka
  • dwóch tuzinów ogniocierni
  • soku z dwóch roślin serafisu
  • pięciu sztuk szatańskiej borówki
  • szczelną butelkę
  • miskę
  • ubijaczkę
  • menzurkę z twardego szkła
Sporządzenie jest nieskomplikowane. Dwa tuziny ogniocierni wciskamy do miski i traktujemy ubijaczką. Po zbiciu ich na papkę, mielimy ognisty język. Reakcja jaka nastąpi po zmieszaniu prochu z papką, to powstanie gęstego płynu, który jednak nie jest ostry. Aby dodać do niego żaru, musimy przygotować pikantny sok z serafisu. Serafisy słyną z tego, że robi się z nich przepyszne, łagodne wino - można jednak wydobyć z nich diabła. Do soku z serafisów umieszczonego w szczelnej butelce dodajemy zgniecione - najlepiej młotkiem - twarde borówki szatańskie. Odpowiednią reakcją jest powstanie charakterystycznej woni przypalanego mięsa ze ścierwojada. Substancja zaczerwieni się i zacznie bulgotać. Taki wytwór wlewamy do miski. Mikstura jest teraz ostra i diabelsko czerwona. Należy teraz bardzo ostrożnie przelać ją do menzurki z twardego szkła - jest to najżmudniejszy i najtrudniejszy z punktów, przy którym wielu niedoświadczonych zostało kalekami.

A oto są rzeczy, których absolutnie nie wolno robić:

Nigdy nie przesadzaj z ilością borówek szatańskich. Grozi to bowiem skutkiem ubocznym, o którym jeszcze zamierzam napisać. Jeżeli chodzi o menzurkę - nie bez powodu powinna być z twardego szkła. Zbyt słabe szkło po prostu nie wytrzyma ciepła tegoż wytworu i zwyczajnie pęknie. Należy uważać na owoce serafisu, gdyż mogą być zgnite i cały efekt nie wyjdzie po zmieszaniu soku z borówkami (mikstura pozostanie nieszkodliwa). Mieszanie mikstury nie jest zbyt mądrą rzeczą, zważywszy na to, że wybucha po wstrząśnięciu. Nie dodawać alkoholu! Łagodzi miksturę i robi z niej zwykłą papkę, a to całkowicie mija się z celem!

Działanie: Jest to bardzo prosta rzecz - zwyczajnie wypala całkowicie przełyk tego, kto tylko spróbuje substancji. Powoduje niechybną śmierć. Nie działa jedynie na potwory, które są odporne na ognień (chodzi tu przede wszystkim o smoki i ogniste jaszczury). Badania prowadzono też na ścierwojadach preriowych, które również je znosiły, jednak wpadały w dziwaczną, niczym nie wyjaśnioną histerię i zaczęły uciekać od ludzi.

Skutki uboczne: Eliksir jako broń miotana może tworzyć fioletowe opary, często zwane "borówkowymi". Powodują silny kaszel i stopniowe gnicie płuc. Może występować również gorączka wraz z potami. Jest to spowodowane zbyt dużą ilością borówek szatańskich, dlatego właśnie należy zapamiętać - nie wolno przesadzać z ilością tychże roślin.

Zastosowanie w praktyce: Jest rarytasem i obiektem pożądania wielu, którzy waśnią się z daną osobą i chcą się jej prędko pozbyć - najczęściej podmienia się takiej osobie picie w butelce z tym śmiercionośnym środkiem, a nic nie świadoma ofiara wypija go i umiera w przeciągu kilku minut. Używa się jej także w celu spalenia obiektu zrobionego z drewna. Jest też wykorzystywana jako broń miotana podczas różnych bitew, zadająca sporo obrażeń. Dzięki tylu zastosowaniom, można stwierdzić, że jest to jedna z chętniej używanych mikstur.

Ostatnio edytowane przez Zręczny : 29-05-15 o 22:55.
RPG
Zręczny jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 07-05-15, 05:18   #10
 GuRt
no gurt po prostu
 
GuRt awatar
 
Zarejestrowany: kwiecień 2005
Posty: 925
Domyślnie

Napój Nowicjusza

Opis
Półprzezroczysta ciecz w kolorach mieszających się ze sobą granatu i purpury. Konsystencja nieznacznie gęstsza od wody, zapach przywodzący na myśl borówki i banany. Napój jest słodki, lekko kwaskowaty i posiada przyjemny, owocowy posmak oraz wyczuwalną nutę alkoholu w tle. Pod światło można ujrzeć zawieszone w cieczy pływające ciemniejsze drobiny, mieniące się nieznacznie.

Sposób przyrządzenia
Składniki:
(lista składników utajniona, znana jedynie mistrzowi pracowni)

Przygotowanie:
(procedura utajniona)

Działanie
Spożycie mikstury może (ale nie musi) zaowocować jednym z wielu efektów. Póki co nie udało się uzyskać jakichkolwiek danych na temat sposobów, w jaki te efekty się ujawniają i czy można mieć jakikolwiek wpływ na to, jakie pojawią się po wypiciu mikstury. Co więcej, z każdym użyciem lista powiększa się, pojawienie się odnotowanego wcześniej efektu zdarzało się dotychczas rzadko. Wśród wachlarza umiejętności/korzyści nabytych drogą wypicia Napoju Nowicjusza:
  • Nadludzka szybkość połączona z niemożnością zatrzymania się w miejscu
  • Nieludzki głód na ciastka kokosowe
  • Nagły przypływ wielkiej inteligencji - zaleca się rozwiązywanie najcięższych problemów naukowych, jakie znajdą się pod ręką
  • Nagły kompletny zanik inteligencji - zaleca się nieodzywanie się na czas działania mikstury
  • Bieganie po ścianach
  • Poczucie spowolnionego biegu czasu
  • Niedowład którejś z kończyn bądź genitaliów
  • Przypływ ogromnej siły - ogólnej, lub mieszczącej się w jednej z czterech kończyn
  • Umiejętność rozmawiania ze zwierzętami
  • Umiejętność żonglowania kawałkami sera
  • Umiejętność spożywania drewnianych mebli
  • Błyskawiczna nauka wyrobu ceramiki
  • Utrata mowy
  • Lewitacja
  • Światło z oczu (różne kolory)
  • Zawał czekoladowej rozgwiazdy
  • ???
  • (miejsce na efekt, który przytrafi się tobie, nowicjuszu)
Krótko mówiąc, spodziewać można się wszystkiego. Nie należy spożywać zbyt dużej ilości tego napoju, w przeciwnym razie mogą nastąpić zawroty głowy i wymioty. Z reguły pół butelki wystarcza, aby odczuć przypływ niespodziewanych mocy. Wypicie większej ilości to już proszenie się o zawirowania i zrobienie ze swojej twarzy źródła kolorowej rzeki w pobliskiej toalecie. Co ciekawe, cokolwiek jest aktywnym składnikiem w miksturze, wchłania się niezwykle szybko, zatem nawet w przypadku zwrócenia napoju razem z poprzednim posiłkiem efekt nadal będzie działał. Odnotowano jeden przypadek, w którym delikwent uzyskał nadludzką szybkość, a w wyniku wypicia za dużej ilości (dwie butelki) doszło do negatywnej odpowiedzi ze strony żołądka. Co ciekawe, nie mógł przestać biec, w wyniku tego incydentu zabrudził zatem nie tylko podłogę w pracowni alchemicznej, ale także pół miasta, które zdążył przebiec w czasie, gdy organizm pozbywał się tego, co uznał za truciznę.

Ważna uwaga: w obecnej postaci (rozcieńczony przez mistrza pracowni) napój działa przez około kwadrans. Jest to fakt niezwykle istotny zwłaszcza dla tych, którzy mogliby po wypiciu mikstury otrzymać dar lewitacji lub chodzenia po wodzie.

Zastosowanie
Napój Nowicjusza jest jednym z efektów eksperymentowania po godzinach w pracowni przez Gurtheza. W wyniku połączenia kilku przepisów i wprowadzenia własnych zmian, uzyskał nietypową miksturę o nieprzewidywalnym działaniu. Pomimo faktu, iż otrzymał ją dość dawno temu, nadal nie zbadał w pełni natury jej funkcjonowania w organizmie, nie mogąc wychwycić żadnych zależności od okoliczności w jakich jest spożywana, ani przez kogo. W związku z tym potrzebuje cały czas nowych ochotników do testowania eliksiru, celem lepszego poznania jego właściwości i może, być może - odnalezienia dla niego jakiegoś prawdziwego, poważnego zastosowania. Mikstura posiada ogromny potencjał wpływania na umiejętności spożywającego, jednak pozostanie w dużej mierze bezużyteczna, jeśli tego potencjału nie będzie można ujarzmić, a otrzymywanych korzyści w jakiś sposób kontrolować. Gurthez niesamowicie się ucieszył na wieść, iż potrzebuje nowoprzybyłym do Archolos wyznaczyć jakieś specjalne zadanie... z uśmiechem spojrzał na skrzynię pełną granatowych butelek i czym prędzej przeszedł do dystrybucji nietypowego napoju wśród czeladników. Przy okazji przestał się martwić o nazwę dla swojego eksperymentu, od teraz noszącego miano Napoju Nowicjusza.
__________________



From FOX two phantoms were born

Ostatnio edytowane przez GuRt : 26-05-15 o 14:19.
RPG
GuRt jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 31-05-15, 23:02   #11
Zręczny
 
 
Zarejestrowany: lipiec 2011
Posty: 2 814
Domyślnie Antidotum na bóle żołądka

Antidotum na bóle żołądka




Opis wytworu alchemicznego:
Antidotum na bóle żołądka, jak sama nazwa wskazuje, pomaga wyleczyć te dolegliwości. Konsystencja tej mikstury przypomina miód, a woń przywodzi na myśl maliny i moc różnych gatunków ziół leczniczych. Charakteryzuje ją również słodki, aczkolwiek przyjemny smak owoców (z malinami włącznie), takich jak jabłka, śliwki czy też jagody. Antidotum jest barwy jasnofioletowej, niektórzy twierdzą, że im bardziej jasny kolor mikstury powstanie, tym bardziej jest ona skuteczna, choć zdanie jest podzielone i jest to kwestia sporna.

Historia wynalezienia antidotum:
Mieszkańcy Archolos skarżyli się niegdyś na silne bóle brzucha. Pewien alchemik postanowił pomóc tym ludziom, tak też postanowiwszy użyć ziela górskiego, które miał akurat pod ręką, po kilku dniach żmudnej pracy opracował receptę na lekarstwo przeciwko bólom brzucha. Teraz każdy z obywateli ci powie, że jest to jedyny lek, który działa cuda i nie wymaga długiego czekania na działanie. Stał się słynny na całej wyspie i przyniósł duże bogactwo jego wynalazcy. Pewien ambitny i pełny zapału alchemik próbował kiedyś zaprzęgnąć do zrobienia antidotum swoje przyrządy alchemiczne. Zauważył jednak, że destylacja jest w tym przypadku niepotrzebna i obejdzie się bez niej.

Składniki mikstury:
Początkowo ukrywane przez twórcę składniki zostały spisane przez człowieka, który towarzyszył alchemikowi przy łożu śmierci, na którym to wyznał swój sekret. Do sporządzenia należy posiadać:
  • Jedno jabłko.
  • Trzy śliwki, koniecznie dojrzałe.
  • Dwadzieścia drobnych jagód z rzadkich krzewów zębaczych.
  • Łodyga górskiego ziela (rośnie jedynie na szczytach gór).
  • Dwa dowolne gatunki ziół leczniczych (po dwie sztuki z każdego).
  • Menzurkę.
  • Sprawne ręce, lub przynajmniej jakiś mały kamień.
  • Pół litra wody.
  • Nożyk.
  • Niewielką miseczkę.
  • Drewnianą łyżkę.
Jak sporządzić tę miksturę:
Z przygotowanych składników na pierwszy ogień lecą owoce. Potnij jabłko na małe kawałeczki i wrzuć je do miseczki (pamiętaj o wydłubaniu pestek ze środka!). Następnie dodaj jagody i rozkwaś śliwki. Ich zawartość dodaj do miski, śliwkowa skórka nie przydaje się do tego antidotum. Teraz nalej do menzurki pół litra wody. Uprzednio posiekane jabłko powinno być w na tyle małych kawałeczkach, aby zmieściło się przez szyjkę menzurki. Wrzuć resztę owoców. Z łodygą i ziołami jest trochę inaczej. Zetrzyj łodygę rękoma, lub użyj kamienia. Powinna teraz być w prochu, który musisz dodać do butelki z "owocową wodą". Zioła natomiast wrzuć od razu takie, jakie są. Ostatni punkt pracy to rozmieszanie wszystkiego drewnianą łyżką. Niestety, nie określono ile czasu należy mieszać miksturę.

Skutki uboczne:
Wydaje się, że antidotum nie powinno mieć skutków ubocznych, ale gdy dodasz do niego skórkę ze śliwek, możesz srać dalej, niż widzisz i to przez najbliższy tydzień. Dlatego zaleca się niewrzucanie skórek, aby mikstura działała bez zarzutów i skutków ubocznych.

Zastosowanie:
Jak już pisano wcześniej, antidotum leczy wszelkie bóle żołądka, które niespowodowane są przejedzeniem. Eliksir powoduje jednorazową ulgę od dolegliwości, nie działa on na dłużej.

Ostatnio edytowane przez Zręczny : 11-07-15 o 19:17.
RPG
Zręczny jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Nieprzeczytane 01-06-15, 01:11   #12
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 004
Domyślnie Maść łucznicza Sevedara

Maść łucznicza Sevedara



Opis i działanie
Maść konsystencji smalcu o lekko żółtawym kolorze. Dobrze przyrządzona nie powinna mieć żadnego wyraźnego zapachu. Swoją przydatność najdłużej zachowuje gdy przechowywana jest w glinianym pojemniku.
Służy do smarowani cięciw łuków i kusz, dzięki czemu zachowują one wymaganą elastyczność, nie namakają wodą, nie rozsychają się pod wpływem pustynnego powietrza ani też nie sztywnieją wystawione na działanie mrozu. Jak dotąd nie wymyślono lepszego środka konserwującego do cięciw.

Sposób przyrządzenia
Maść najlepiej przyrządzać pod koniec lata lub na początku jesieni.

Składniki potrzebne do przyrządzenia maści:
- jedna chochelka tłuszczu wytopionego z młodego kretoszczura;
- jedna chochelka tłuszczu wytopionego z samicy zębacza;
- pół chochelki tłuszczu wytopionego z błotnego węża (samca);
- pół chochelki tłuszczu wytopionego z młodego trolla (jeszcze karmionego piersią);
- jedna chochelka tłuszczu wytopionego z królików;
- ćwierć chochelki tłuszczu wytopionego z rozpruwacza;
- 5 sztuk zębatego ziela (świeżo zerwanego);
- porcja jadu krwiopijcy;
- ćwierć chochelki żółci cieniostwora.

Ziele drobno posiekać i wrzucić do miedzianego kociołka w którym wcześniej roztapiamy na małym ogniu wszystkie zgromadzone tłuszcze. Cały czas gotować mieszając aż wrzucone rośliny stracą swój zielony kolor i zbrązowieją. Wtedy gorący tłuszcz odcedzić z resztek ziół i cały czas trzymając kociołek nad rozgrzanymi węglami, mieszać dodając żółć i jad kroplami, tak, aby się nie zważyło. Po dokładnym wymieszaniu rozlać do glinianych pojemniczków i odstawić do ostygnięcia.
Po ostygnięciu pojemniki zamknąć pokrywkami i w celu ich uszczelnienia zalać woskiem. Tak przygotowaną maść zakopać na okres zimy w ziemi (najlepiej piaszczystej) na głębokości około dwóch łokci (poniżej warstwy zamarzania). Późną wiosną, gdy puszczą już wszelkie mrozy, pojemniki wykopać postawić w garnku i zalać wodą, ale tak by nie sięgała do ich krawędzi. Gotować przez pół dnia i zostawić do ostygnięcia.
Tak przygotowana maść nadaje się już do użycia. Właściwie przygotowana nie powinna zjełczeć.
Jedno nasmarowanie cięciwy powinno wystarczyć na okres około trzech miesięcy.

Historia wynalezienia maści
Jak wiele wynalazków i odkryć również i maść łucznicza powstała przypadkowo.
Została wynaleziona jeszcze za czasów panowania dziadka Rhobara I przez jednego z jego nadwornych alchemików Sevedara Sinonosego.


Jedyny zachowany portret Sevedara Sinonosego

Znany on był z tego że „za kołnierz nie wylewał” a jego ulubioną zagrychą były kiszone ogórki i chleb ze smalcem. Przez całe lata doskonalił przepisy na coraz to lepsze kiszone ogórki i smaczniejszy smalec. Ponieważ jego uczniowie wyżerali mu bezczelnie jego zapasy ulubionej zakąski, zdecydował że ukryje ich część zakopując je w ziemi. Jak postanowił, tak i zrobił. Ponieważ jednak część z nich zakopał po pijaku, zapomniał gdzie je ukrył i dopiero po kilku miesiącach odkryto zakopane garnki ze smalcem przy całkiem innej okazji (kopano nowe doły pod fundamenty budynków rozrastającej się stolicy). Szczęśliwy że odzyskał utracone smakołyki Sevedar próbował skonsumować znalezisko. Okazało się jednak że smalec nie nadaje się już do spożycia, toteż mag chciał go wyrzucić. Szczęśliwie się jednak złożyło, że w mieście odbywały się akurat zawody łucznicze i kilku z zawodników wykorzystało ten zepsuty szmalec do natarcia cięciw swych łuków. W ten sposób odkryto jego znakomite właściwości konserwowania cięciw.
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)

Ostatnio edytowane przez Smutas : 01-06-15 o 11:03.
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem
Odpowiedz


Narzędzia wątku
Wygląd

Zasady postowania
Nie Możesz wysyłać nowe wątki
Nie Możesz wysyłać odpowiedzi
Nie Możesz wysyłać załączniki
Nie Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
UśmieszkiWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Skocz do forum

Podobne wątki
Wątek Autor wątku Forum Odpowiedzi Ostatni post / autor
Gildia Łowców [pracownia] (zwierzęta) Mika 123 Ulica Mistrzów 166 08-06-18 10:58


Powered by vBulletin® Version 3.6.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.