Wyświetl Pojedyńczy Post
Nieprzeczytane 01-05-15, 02:41   #10
Smutas
Berserker
 
Smutas awatar
 
Zarejestrowany: grudzień 2005
Skąd: kraina barbarzyńców
Posty: 13 016
Domyślnie Śnieżny Troll

Śnieżny troll



Śnieżny troll (zwany również białym trollem) - zwierzę przez wielu uważane za mityczne lub będące wymysłem zabobonnych barbarzyńców z północy. Ci co je widzieli (a jest to bardzo nieliczne grono) zgodnie opowiadają że występuje wyłącznie na kilku największych wyspach archipelagu położonego daleko na oceanie na północny wschód od mroźnego Nordmaru. Są również zgodni co do tego, że nie spotkali innego, równie przerażającego zwierzęcia.


Środowisko występowania
Śnieżnego trolla spotkać można tylko w wysokich i pokrytych wiecznym śniegiem górach na kilku największych wyspach archipelagu leżącego na północnym oceanie. Trafić tam można żeglując z płynącym na północ ciepłym prądem morskim, który ogrzewając powietrze pozwala na istnienie życia w tej mroźnej części świata.
Zwierzę żyje w najwyższych partiach gór w głębokich jaskiniach, w których, ze względu na aktywność sejsmologiczną, występują gorące źródła. W niżej położonych partiach gór nie jest spotykane (lub bardzo rzadko). Nie wiadomo w jaki sposób potrafiły skolonizować góry położone na kilku wyspach. Istnieje niepotwierdzona teoria o połączeniu tych wysp położonym głęboko pod ziemią systemem jaskiniowym. Jednak z trzech wysłanych ekspedycji badawczych, mających sprawdzić prawdziwość tej teorii, żadna nie powróciła.


Wygląd
Według nielicznych zachowanych opisów (zebrał je i usystematyzował znany badacz i podróżnik Franklin Długostopy) budową ciała nie różnią się od innych gatunków trolli, są tylko bardziej krępe. Dorosłe osobniki mają od 14 do 16 stóp wzrostu. Najstarsze dorosłe samce posiadają na głowach rogi, które wyrastają im dopiero po osiągnięciu pełnej dojrzałości, a następuje to dopiero w późnym wieku zwierzęcia. Samice są ich pozbawione. Futro śnieżnych trolli jest białe i bardzo gęste. Uzębienie nadzwyczaj ostre pozwalające na spożywanie zarówno roślinnego pokarmu jak i zjadanie surowego mięsa.


Zwyczaje i zachowanie
O śnieżnych trollach wiadomo że są wszystkożerne. Widziano je polujące na górskie kozice i inne żyjące w wysokich górach zwierzęta, są również wiarygodne relacje opisujące polowanie trolli na ludzi. Kilku odważnych wędrowców, którzy wybrali się na odkrywcze wyprawy do systemów podziemnych jaskiń (i udało im się wrócić), opowiadało, że głęboko pod ziemią, w pobliżu ciepłych źródeł, obficie rosną nieznane gdzie indziej gatunki grzybów i porostów, którymi najprawdopodobniej żywią się żyjące tam zwierzęta. Zaobserwowano również ślady świadczące o tym, że śnieżne trolle polują na inne żyjące w systemach jaskich inne gatunki zwierząt, takich jak na przykład szczury, pełzacze czy nietoperze.
Z dokonanych obserwacji i tropów można wysnuć wnioski, że stare, dojrzałe samce żyją samotnie (zapewne ze względu na swoją agresywność). Młodsze trolle poruszają się i polują zawsze w trzy – czteroosobowych grupach, znakomicie stosując metody zaganiania zdobyczy przy pomocy nagonki, co świadczy o wysokiej inteligencji tych zwierząt.
Z opowieści tubylców wynika, że bardzo trudno zaobserwować te zwierzęta, bo nawet gdy polują na powierzchni poza jaskiniami, nie dość, że znakomicie się maskują, to najczęściej poruszają się wydrążonymi w głębokim śniegu tunelami i atakują błyskawicznie wyskakując spod niego. A z powodu ich szybkości i siły nie zdarza się aby ofiara im uciekła. Kilkakrotne przypadki przeżycia ataku śnieżnego trolla są przez tubylców opiewane w plemiennych legendach (legenda o Forgu Fuksiarzu, legenda o Barii, która uciekła trollom i legenda o Morisie, który zwariował ze strachu). Z innych legend o śnieżnych trollach, które tubylcy traktują z pełną powagą, można wysnuć wnioski, że zwierzęta te są bardzo przywiązane do zajmowanych przez siebie terytoriów, które potrafią skutecznie bronić przed wszelką ingerencją.
Uważa się że samica ma nie więcej niż jedno młode w miocie, którym opiekuje się przez kilka lat, aż potomstwo osiągnie taki poziom samodzielności, który pozwala na samodzielne zdobywanie pokarmu.
Niepotwierdzone relacje tubylców sugerują, że śnieżne trolle potrafią pomiędzy sobą porozumiewać się prymitywnym językiem złożonym z gardłowych warknięć i prychnięć. Jednak większość badaczy odrzucą taką możliwość, gdyż sugeruje ona zbyt duży, jak na zwierzęta, poziom inteligencji tego gatunku.


Wykorzystanie i sposoby łowieckie
Nie odnotowano dotąd ani jednego udokumentowanego przypadku upolowania śnieżnego trolla (co jest powodem twierdzenia że to zwierzę po prostu nie istnieje i jest tylko wymysłem). Wielokrotnie organizowane wyprawy łowieckie mające na celu zdobycie trofeów tego zwierzęcia nie przyniosły żadnych efektów. Albo nie znajdowano śladów śnieżnych trolli albo wyprawa po prostu nigdy nie wracała z gór.
Wspominany tu już Franklin Długostopy wspomina w swoim opracowaniu że w dwóch osadach tubylców pokazano mu czaszki śnieżnych trolli i kawałek ich futra. Tubylcy zaznaczyli jednak, że te trofea pochodzą od padłych ze starości zwierząt, które potem znaleziono, a nie od upolowanych.
Według tubylców śnieżnego trolla nie da się upolować. Uważają że jest on zbyt szybki i silny aby człowiek mógł mu zagrozić. Do tego niemożliwym jest jego wytropienie i wyśledzenie. Nawet gdy znajdzie się tropy śnieżnego trolla, nie da się za nimi podążać, bo gdy tylko dojdą one do głębokiego śniegu zwierzę chowa się pod nim i znika, a dalsze poszukiwania mogą się zakończyć atakiem trolla, co skutkuje tylko bolesną śmiercią łowcy.
__________________
Pro Fide, Rege et Lege
Honorowy Użytkownik Forum



Wredny barbarzyńca
User, który ma ZAWSZE rację :-)

Ostatnio edytowane przez Smutas : 20-05-15 o 18:11.
RPG
Smutas jest offline  
Góra Odpisz z cytowaniem